Elke week wordt er een artikel ‘Even nadenken’ van deken Dirk De Gendt in ons parochieblad geplaatst.
Hier kan je het artikel van deze week reeds lezen.
VIERDE ZONDAG VAN DE VEERTIGDAGENTIJD
15 maart 2026
WEES NU EENS EERLIJK
Blind zijn kunnen we ons nauwelijks voorstellen. Altijd in de duisternis leven, dat moet heel erg zijn. Toch vinden we in dit verhaal een blindheid die veel erger is. Zelfverzekerde mensen menen dat ze alles zien, maar het wezenlijke blijft verborgen voor menselijke ogen; men ziet dat slechts met het hart en daarvoor heb je geloof nodig. Hoe blind een mens kan zijn, merken we bij de Farizeeën. Ze weigeren Jezus te erkennen als Heiland. Ze wagen het zelfs de blindheid van de man in twijfel te trekken. Hun hoogmoed is als een muur waartegen elke oproep weerkaatst. Halsstarrig houden ze vast aan eigen ideeën. Verstandelijke argumenten kunnen het versteende en verstikte hart niet tot inzicht brengen. Ze blijven blind voor de waarheid, want rijkdom, succes en macht verblinden de mens. Zien we Gods aanwezigheid in de wereld? Zien we in de schepping een weerkaatsing van Gods licht? Als we Jezus eerlijk in ons leven aanvaarden, dan zullen wij zoals de blindgeborene ook met nieuwe ogen zien en met een open hart. Door de ogen van het geloof kunnen we dingen zien, die anders verborgen blijven.
DERDE ZONDAG VAN DE VEERTIGDAGENTIJD
8 maart 2026
WATER
In de Samaritaanse vrouw herkennen we misschien onszelf. Ze is op zoek naar de ware liefde, de echte vriendschap en de beslissende ontmoeting. Ze is het beeld van elke mens die ernaar dorst en verlangt te beminnen en bemind te worden. Naar die manier van leven kijken we uit, naar die bron zoeken we.
Als de vrouw Jezus verlaat, laat ze haar kruik staan, een prachtig en veelzeggend gebaar. Ze heeft het water van de oude bron niet meer nodig. Ze heeft nieuw water ontdekt, levend water; meer nog, dit nieuwe water is zelf bron geworden. Ze is nu boodschapster, draagster van de blijde boodschap, die iedereen tot bij Jezus wil brengen.
Waar ligt onze oude bron? Misschien wel in de luxe, in het comfort of in onze drang tot overdadig consumeren. Daarom deze vraag: geloven wij nog in de kracht van het levende water van ons doopsel? Geloven wij nog dat Gods liefde in ons hart een bron van liefde kan doen opspringen? Het is dat geloof dat ons de kracht schenkt om dat leven en die vreugde uit te delen.
