Elke week wordt er een artikel ‘Even nadenken’ van deken Dirk De Gendt in ons parochieblad geplaatst.
Hier kan je het artikel van deze week reeds lezen.
DERDE PAASZONDAG
19 april 2026
HOE REAGEREN
Het leven kan hard zijn. Enthousiast hebben de leerlingen Jezus gevolgd. De toekomst lacht hun toe, tot plots alles een andere wending neemt. De man die ze blindelings volgden is niet meer. Hoe kunnen ze die crisis verwerken? Moedeloos verlaten twee van hen Jeruzalem en trekken naar Emmaüs. En dan gebeurt het wonder. De verrezen Heer stapt met hen mee, legt de Schrift uit en aan tafel breekt Hij brood. Dat gebaar opent hun de ogen. Natuurrampen, tsunami’s, ongevallen in kerncentrales… kunnen ook ons leven grondig veranderen. Hoe reageren wij? Blijven wij moedeloos zitten of worden wij opstandig en roepen wij wanhopig op God? Waarom laat Hij dit toe? Wat hebben wij misdaan om zoiets te moeten verwerken? Is het soms niet onze taak die mensen een eindje te begeleiden, zoals Jezus met de Emmaüsgangers? Aandacht hebben voor bedroefden is eigenlijk een stukje geven van onszelf, zoals we brood delen met behoeftigen; of iemand blij maken met een glimlach of een dienst. Of ook, op afstand, bidden voor elkaar, vooral voor wie in nood verkeren.
TWEEDE PAASZONDAG - BELOKEN PASEN
12 april 2026
ACHT DAGEN LATER
We kennen hem allemaal: de ongelovige Thomas. Aan de ene kant vinden we hem wel sympathiek en anderzijds halen we meewarig de schouders op over hem… Eigenlijk heeft hij die naam – ongelovige - niet echt verdiend; hij is enkel wat trager, wat moeilijker tot het paasgeloof gekomen. Durven we even in het eigen hart kijken? Ook wij hebben het soms zwaar in ons geloven, of we nu jong zijn of oud. Voor vele jongeren hoeft het allemaal niet; ze hebben al zoveel klokken gehoord, al genoeg meegemaakt. Ouderen gaan gebukt onder ziekte of eenzaamheid. Hun geloof wankelt. Dat is heel begrijpelijk, maar in de moeilijkste uren, toen alles instortte, bleef Thomas bij de groep, bleef hij zoeken. Wie geloven wil, moet blijven zoeken. Geloven betekent: gemeenschap hebben met God. Maar dat lukt slechts als je de andere opzoekt. Het heeft geen zin te jammeren dat de wereld slecht is, als je God niet meer zoekt in zijn woord en in zijn sacrament. Hoe kunnen wij door God gegrepen worden, als we nooit de eucharistie meevieren op zondag? Heeft Jezus niet gezegd: " Blijf dit doen om Mij te gedenken."
