“Stille Waters, diepe gronden”
Nyana, Alexander, Niels en Victor ontvingen hun vormsel
In de kapel van de salesianen van Don Bosco in Oud-Heverlee werden drie jongens en één jongedame zaterdag gevormd. Onder de tonen van ‘Smoke on the water’ kwamen de vier jongeren naar voor en werden verwelkomt door vormheer-deken Patrick Maervoet.
Vijf jaar lang waren ze onderweg naar deze datum. Soms dobberden ze rustig mee met de stroming, soms werden ze uitgedaagd door hogere golven maar ze waren altijd samen en altijd in beweging. Op die manier groeide er vriendschap, vertrouwen en verbondenheid en werd het thema van de viering - Stille waters, diepe gronden - duidelijk.
Een fragment uit de film “Forrest Gump” illustreerde hoe twee vissers hun boot niet opgeven, zelfs als er een zware storm uitbreekt. Terwijl de anderen veiligheid opzoeken, blijven zij varen, midden in de onzekerheid en onrust van de zee. Pas achteraf wordt duidelijk wat dat vertrouwen betekent: hun doorzettingsvermogen bracht hen, onverwacht een overvloedige vangst. Het evangelie sloot hierbij perfect aan: het waren de vissers die morden onder ze niets vingen, doch op aandringen van Jezus werden er elders netten uitgesmeten zodat ze scheurden dankzij de grote vangst.
Veel verschillende thema’s en culturen
Vormeling Niels verwoordde het aldus:
“Doorheen onze JP-carrière, hebben we door veel verschillende thema’s en culturen gevaren. Na 6 ongelooflijke jaren, hebben we bijna de 7de zee bereikt, de open zee van het leven. Na ons jaar bij Ruach en de eerste kennismaking met JP, voer de boot ons naar het dorpje Naïn. Daar bakten we wafels ten voordele van Poverello, en beleefden we ons allereerste JP-weekend. Vervolgens bracht de boot ons naar de berg Tabor, die we uit klei hadden geboetseerd. Daarna vaarden we verder, maar werden in ons Jona-jaar opgeslokt door een walvis! We bezochten toen een boeddhistische tempel en een moskee. De kebab achteraf gaf ons genoeg energie om naar Ichtus door te roeien...
Uiteindelijk bereikten we ons Alpha-jaar, waarin we ons voorbereidden op ons bouwkamp in augustus. Natuurlijk hebben we ook hele hard gewerkt om dit vormsel te organiseren en om te laatste zee te kunnen bereiken.”
Toen kwam er een moment van stilte en gebed en de handoplegging door deken Patrick. Met de woorden ‘Ontvang het zegel van de Heilige Geest, de gave Gods’ kwamen de vormelingen en geloofsgenoten naar voor.
Duiding
Samen met hun geloofsgenoten maakte de vormelingen een olielampje. In dat lampje kwamen de drie vormselsymbolen samen: handen, olie en vuur.
- Handen staan symbool voor de verbondenheid tussen de mensen en God.
- Olie wordt gebruikt voor ons als voedsel, het is ene brandstof, het geeft hen leven en kracht.
- Vuur staat symbool voor de Heilige Geest, synoniemen voor adem, blazen en wind.
Bar in Montenegro
In augustus vertrekt JP op bouwkamp naar de stad Bar in Montenegro. Daar zullen ze helpen als vrijwilligers in verschillende sociale projecten ter ondersteuning van kwetsbare gezinnen, ouderen, kinderen, en mensen met een beperking.
Een prachtige afsluiter voor hun lange weg.
MENS,BLIJF GLIMLACHEN
Waarom, zeg mij waarom.
Waarom loop jij toch altijd te lachen?
Wat maakt je toch zo blij?
Waarom, voor wie, voor wat?
Van waar die moed om steeds te herbeginnen?
Ja, jouw glimlach doet écht goed!
Wordt jij dan nooit ellendig?
Wordt jij dan nooit ziek?
Voel jij je nooit eenzaam?
Samen door het leven gaan.
Vechten voor elkaar.
Samen, hand in hand gaan,
ondanks tegenslag en pijn.
De zon zegt nooit: ik doe het niet!
De zon zegt nooit: ik stop ermee!
Dus, laat die lach maar komen!
Dus, laat die lach er zijn!
De rest zal dan wél komen.
Laat God er ook maar bij.
Een mens die loopt te lachen.
Zo’n mens maakt de wereld blij!
Anoniem
