Zwoegende studenten worstelen zich door de laatste examens. Bergen verbeterwerk worden verzet, deadlines en administratie afgerond, vakantieplannen in de startblokken!
Vakantie, de tijd van ‘ledig zijn’ (Latijnse woord ‘vacare’), vrij van werk, school,… . Lekker niets moeten doen, vrijheid ten top wordt wel eens gedacht. Je kan helemaal zelf kiezen hoe en waar je je vakantie doorbrengt, wat je in die vrijgekomen tijd doet.
Of niet soms?
Als vakantie geassocieerd wordt met ‘reizen’ dan zijn vele reisbestemmingen niet voor iedereen haalbaar. Ook niet voor elke portemonnee! Voor wie amper kan voorzien in de basisbehoeften. Voor wie niet (meer) of minder mobiel is, voor wie langdurig ziek te bed ligt, is vakantie eerder dode letter, tenzij… Er mensen zijn die hun vrijgekomen tijd in de vakantie delen met anderen. Begeleiden van zieken of mensen met beperking. Vakantiekampen voor kwetsbare jongeren, voor kinderen in armoede. Even de cirkel van er niet (meer) bij horen doorbreken en mensen laten genieten van een wereld die vaak voor hen gesloten of ontoegankelijk is. Wat een geluk dat er mensen zijn die zich vrij maken om anderen wat vakantie te gunnen!
Vakantie is echter meer dan op reis gaan, hoe leuk en interessant dat ook is. Of het altijd even ontspannend is weet ik niet. De vakantierush op de luchthavens, de ellenlange files naar en de mierenmassa in gegeerde vakantiebestemmingen bezorgen mij eerder stress. Niet de echte rust die we allemaal nodig hebben, zelfs God!
‘Op de zevende dag was God klaar met zijn werk. Toen rustte hij uit. God zegende de zevende dag. Hij maakte van die dag een bijzondere dag. Want op die dag was hij klaar met de schepping en rustte hij uit van al zijn werk’ (Gn.2,2-3). Een bijbels rustmoment dat vandaag jammer genoeg onder druk komt te staan!
Genieten...
Iedereen moet voor zichzelf uitmaken hoe hij/zij de vrijgekomen tijd invult en tot rust komt. Het is vooral belangrijk om te genieten van wat je doet. Openstaan voor wie of wat op je weg komt. Geen ‘moeten’ door anderen bepaald, maar terug bij je diepste zelf komen.
Soms denk ik dat o.a. daarin de kracht van Jezus schuilt.
Jezus ging wellicht niet op vakantie. Hij trok langs wijngaarden en olijfbomen, zag de bloemen op het veld en de herder die voor zijn schapen zorgt. Hij genoot van een bezoek aan en een intens gesprek met zijn vrienden, Marta en Maria. Hij ging eten bij wie hem uitnodigde zonder zich van het gemopper van anderen aan te trekken. Altijd onderweg, vrij van regeltjes, vooroordelen, verplichtingen, dreigementen, opgezette valstrikken. Hij maakte zich vrij voor iedereen. De blinde Bartemeüs die hem wil zien en op hem roept. De Samaritaanse vrouw bij de put, de honderdman die vraagt om zijn kind te genezen. Vrij voor God in de tempel of in de stilte op de berg. Vrij zijn van om vrij te zijn voor, is dat geen mooie invulling van vakantie?
... en bijtanken
Voor mij betekent vakantie de dagdagelijkse beslommeringen even opzij zetten en bijtanken. Zoeken naar nieuwe adem om er weer tegenaan te kunnen. Dat kan op reis, bijvoorbeeld in de overdonderende kathedraal van Canterbury, in de wondermooie tuinen van Kent, in het wonderlijk spel van eb en vloed of de glijdende libel op het water. Maar het kan ook dichterbij huis, tijdens een wandeling of fietstocht. Of doodgewoon thuis, in de zon op het terras, verdwijnen in een boek. Genieten van wat rondom mij gebeurt. De groet van het kwikstaartje dat danst in het gras, of het ‘goede morgen miauw ‘ van de poes op de vensterbank.
Een ijsje, een fijne babbel, lachende en springende kleinkinderen, lekker gaan eten. De stilte horen spreken. ‘ Als de ziele luistert, spreekt het al een taal dat leeft’( Guido Gezelle).
Extra time voor een uitgesteld familie- of ziekenbezoek. God mogen ervaren in de natuur, in de stilte van een kerk, in een ontroerend dieptegesprek. Goddelijke momenten, zoals ik onlangs mocht ervaren bij de beelden in een prachtige tuin. Bewondering en verwondering, dankbaarheid om alles wat gegeven wordt, ook de vakantie!
Ik wens jullie allemaal een gezegende vakantietijd, waar je ook bent, hoe je die ook invult! Geniet ervan! God blijft op post!
Mia Lamaire
Bezinning...
Vakantie is je als een blad laten dragen door het water, en de adem van de aarde voelen.
Vakantie is ergens in een verloren dorp kijken naar een boer
en plots een vlinder zien.
Vakantie is blootvoets lopen door het natte gras, naar muziek luisteren
en dansen vanuit jezelf.
Vakantie is in de koelte van een kerk stil worden en bidden.
Vakantie is opnieuw leren luisteren, zoeken en herinneren.
Zegen
De vakantie staat voor de deur dagen zonder agendadruk, dagen
van ongestoord genieten van al dat mooie, dichtbij of ver van huis, tijd
voor zo-maar-wat gesprekken, met vrienden en onbekenden… Misschien vind je tussendoor ook een beetje tijd voor stilte om
even God aan ’t woord te laten. Want Hij gaat met je mee, ongevraagd
en ongezien. Hij houdt je de hand boven het hoofd en zegent je,
in de naam van de Vader, de Zoon en de H. Geest.
Amen.
Aan de gevel van de Blandense kerk zitten er twee torenvalkjes klaar om uit te vliegen
