Jezus brengt de drie leerlingen, die het dichtst bij Hem zullen zijn in Getsemane, de hof van Olijven, ver van alles om hun het eindpunt van alles te laten zien. nog voordat ze geconfronteerd worden met Jezus' lijdensweg en dood, worden ze gesterkt door een visioen over de verrezen Heer. Maar alleen door afstand in te bouwen tegenover het alledaagse, is dat vergezicht mogelijk. Het is inderdaad niet eenvoudig om even ver te zien als Jezus. Het vraagt afstand, retraite. Activisme, zich laten opslorpen door het concrete van elke dag, doet het visioen verdampen. Enkele elementen uit dit verhaal verwijzen expliciet naar Mozes. Ook hij wordt door drie mensen vergezeld. Ook hij gaat een berg op. Ook aan Hem verschijnt God in een wolk. God verschijnt aan hem eveneens op de zesde dag. Ook hij ontvangt Godswoord; Ook hij moet dat woord aan het volk openbaren. Ook hij daalt de berg af en ook zijn huid straalt. Zo zegt Mattheüs dat Jezus de nieuwe Mozes is. Jezus is in gesprek met Mozes en Elia, de vertegenwoordigers van de wet en de profeten. Want Mozes is de grote wetgever en Elia is de grote profeet. Voor Mattheüs is Jezus de vervulling van de weg en de profeten. Hij zegt het eerder al tweemaal: in het begin en aan het einde van zijn bergrede. Juist daarom is Jezus de geliefde Zoon van God. En daarom moeten wij luisteren naar Jezus, het woord van God. Petrus wil drie tenten bouwen, maar alleen als Christus het wil. Deze woorden verwijzen naar een bede uit het Onze Vader: 'Uw wil geschiede'. Dit gebed staat in het midden van de Bergrede. Hier staat het in het midden van de relatie tussen Petrus en Jezus, in het midden van de relatie tussen de kerk en haar Heer. Jezus kent de wil van de Vader en volbrengt Hem volledig. En wij kennen de wil van God door Jezus' woord, door het evangelie, door de hele bijbel. Jezus verbiedt de drie leerlingen over de bergervaring te spreken voordat hij zal zijn verrezen. Hij wil namelijk dat zijn verrijzenis en zijn bestaan als hemelse figuur, niet losgemaakt worden van zijn aardse bestaan, meer in het bijzonder van zijn lijden en dood.
