‘Wat is jouw vastenpuntje?’, klinkt vaak bij het begin van de vasten. Dit jaar moest ik er iets langer over doen om dat te bepalen. Ik ben niet zo’n fan van het vasten, als in 40 dagen geen snoep of 40 dagen geen alcohol. Dit daagt me te weinig uit voor mezelf, om de weg naar binnen te gaan.
Vorig jaar tijdens de veertigdagentijd nam ik me voor om iedere dag te bidden met de podcast ‘Bidden onderweg’. Dit heeft me toen zoveel deugd gedaan dat ik dit op vandaag nog steeds doe. Het zorgt ervoor dat ik de dag anders begin, vanuit een andere blik. En het blijft meestal ook wel wat nazinderen gedurende de dag. Het helpt me om de weg naar binnen te gaan en niet alleen tijdens de veertigdagentijd.
Dit jaar kreeg ik van iemand de tip om met de app van het getijdengebed de dagsluiting te doen iedere dag. Ik ga bekennen dat dit veel meer van me gevraagd heeft dan de dag biddend starten. Hoeveel gemakkelijker is het niet om gewoon tv te kijken of een boek te lezen tot net voor je gaat slapen? Tijdens deze veertigdagentijd ging ik nog even in gebed vooraleer ik me nestelde in mijn bed.
Onderdeel van de dagsluiting is het ‘gewetensonderzoek’. Wat is God aangenaam en waarbij ervaar ik vreugde. Wat kan God minder aangenaam geweest zijn, waar voel ik me achteraf minder gelukkig bij, waar heb ik de naasten of mezelf pijn gedaan, ontgoocheld of te weinig bemind?
Toegegeven, het doet wat met een mens om iedere dag bij deze vragen stil te staan en dit voor te leggen aan God. Het schuurde af en toe, alleen deed het me ook wel goed om dit te kunnen toevertrouwen aan Iemand.
Tijdens de Goede Week had ik een gesprek met een priester over dit alles. Ik leerde die priester kennen begin dit jaar in West-Vleteren en toen raakte hij me met de zin: ‘Als we een kruis maken over ons ego, worden we van Gods'liefde een echo.’ Een zin die toebehoort tot Reninca, een Vlaamse katholieke dichteres. Hij herhaalde het tijdens ons laatste gesprek terug. En ik voelde dat dit voor mij de kern is, van daaruit wil ik naar de wereld kijken.
Waar zien we mensen hun ego opzij zetten voor de ander?
Waar zien we echo’s van Gods’ liefde?
We zien het bij families, vrienden, buurten, die zorg dragen voor elkaar wanneer het moeilijk gaat.
We zien het in de eerste communie en vormselwerking, waar gezinnen zich samen voorbereiden op de grote dag, waar leraars, catechisten zich inzetten om deze weg samen te gaan met de kinderen.
We zien het in de jongerenwerking, waar jongeren zich inzetten om de boodschap van Jezus te verkondigen aan jonge kinderen.
We zien het bij jeugdbewegingen, waar de leiding hun vrije tijd zomaar ten dienste stelt voor het plezier en de vreugde van kinderen.
We zien het op straat, waar mensen opkomen voor mensenrechten, voor vrede.
We zien het in onze geloofsgemeenschap, waar mensen elkaar hartelijk ontmoeten tijdens de viering.
We zien het bij Karibu, waar vrijwilligers zich inzetten om nieuwkomers een warm welkom te heten.
We zien...
We zien...
Het doet deugd om de wereld vanuit dat standpunt te bekijken. Zo kan ik hoopvol naar de wereld kijken, ondanks het vele negatieve dat op dit moment speelt. Ik ben niet naïef en niet blind voor wat leeft in deze wereld. Ik probeer alleen om doorheen alle duisternis het ‘Licht’ te zien. En is ook dat de boodschap niet van Pasen?
Tijdens de paaswake in West-Vleteren gaven we de vrede door met de zin ‘Christus is verrezen! Ja, waarlijk, Hij is verrezen! Alleluia!’ Ook priester Willy riep ons op tijdens de paasviering om dit mee te nemen naar buiten toe. Het voelde wat onwennig, dat voelde je aan de mensen in de kerk, alleen is het een aanzet tot zoveel meer.
Laten we daarom een kruis maken over ons ego om een echo te worden van Gods’ liefde, om Licht te zijn waar duisternis heerst. Dan kunnen we hopelijk meermaals de vreugde van Pasen vieren. En voelen we doorheen dit alles: ‘Christus is verrezen! Ja, waarlijk, Hij is verrezen! Alleluia!’
Ik wens jullie nog veel paasvreugde toe in deze paastijd!
Verbonden groet,
Stefanie De Witte
De beelden hieronder zijn beelden die me raken...
Beelden waar ik doorheen alles kan voelen:
'Christus is verrezen! Ja, waarlijk, Hij is verrezen! Alleluia!'
