In deze dagen willen we ons herinneren… Alle mensen uit onze pastorale eenheid van wie we het voorbije jaar afscheid moesten nemen… De lichtjes die we in onze vieringen laten branden bij hun naam spreken ons van weemoed en gemis, brengen getuigenis van de hoop dat er een ‘hier’ is en een ‘Overkant’.
In deze dagen willen we ons herinneren… Alle mensen die we doorheen de jaren moesten loslaten, Al hun liefde, hun woorden, hun spoor in ons hart… Mensen die we niet willen en niet kunnen vergeten.
In deze dagen willen we ons herinneren… Allen die alleen verder moeten met gemis… Zij die geen schouder vinden, hun verhaal niet kunnen delen… Zij die niet ‘omarmd’ worden in verdriet… Dat zij durven geloven in Gods belofte van ‘Ik zal er zijn’…
In deze dagen willen we ons herinneren… Al onze levensvragen, al onze onmacht, onze pijn, omdat er gemis is dat soms geen woorden vindt. Al onze dankbaarheid, elk klein verhaal, zodat de hoop en de verbondenheid blijft. Zodat we verder groeien in geloof.
