Uit het dagboek van een pelgrim...
Op 12 juli 2026 was het weer zo ver: met de TGV vanuit Tourcoing vertrokken we met ruim 270 pelgrims van Bisdom Brugge naar Lourdes. Ook vanuit onze geloofsgemeenschap namen we met een groepje vrijwilligers deel aan deze diocesane bedevaart. Onze bisschop Lode Aerts en bisschop Johan Bonny, en een grote groep bedevaarders van de bisdommen Gent en Antwerpen vervoegden ons in Tourcoing. Hoe hartelijk was het blije weerzien met alle vrijwillige medewerkers, alsook met de bedevaarders die er jaarlijks terug bij zijn! Na een veilige treinreis kwamen we iets na 15u onder een loden zon aan in Lourdes. Maar de extreme warmte deerde niet: het was goed om daar terug te zijn! Het voelde opnieuw als een beetje “thuis komen”. Alle pelgrims werden met bussen naar hun hotel gebracht. Een deugddoende douche deed alvast ‘wonderen’. Elke brancardier maakte kennis met zijn gast, en het medische zorgteam stelde de planning op. Na het avondmaal was er om 20u30 nog een zondagsviering in de ondergrondse Pius X-basiliek. Na de viering nog wat bijpraten en daarna gingen we moe maar dankbaar naar ons bed.
De openingsviering op maandag 13 juli – samen met alle bedevaarders van Bisdom Gent en Bisdom Antwerpen – werd voorgegaan door Mgr. Johan Bonny. In deze viering konden we onze doopbeloften vernieuwen en ontving elke pelgrim een wit sjaaltje met een opdruk van het jaarthema 2026 van Lourdes “Verheug u, begenadigde”. Het samen vieren met deze 3 Vlaamse bisdommen bracht een sterke verbondenheid, over de ‘bisdomgrenzen’ heen. In de namiddag was er dan de traditionele groepsfoto vóór de rozenkransbasiliek, en konden we voor de eerste keer deze week een groet brengen aan Maria tijdens de doorgang aan de grot. Aansluitend was er voor ons bisdom een eigentijdse bezinningstocht door het heiligdom.
Op de Franse Nationale Feestdag – dinsdag 14 juli – was het alweer een bloedhete dag. We mochten de dag beginnen met een heel mooie verzoeningsviering in Chapelle Notre Dame. Voor wie het verlangde was er ook gelegenheid tot individuele belijdenis. In de namiddag was er opnieuw een eucharistieviering met ons bisdom, en werd de nieuwe vlag van Jubilo, onze jongerenbrancardiers (Jubilo is acroniem voor ‘Jongeren Uit Brugge In LOurdes’) gezegend. De aansluitend voorziene kruisweg die namiddag werd geannuleerd omwille van de hitte. Omdat er nu wat extra vrije tijd kwam, was ik afgesproken met een goede vriend. Het deed echt deugd om nog eens bij te praten. Dankbaar hiervoor! Het was nog af te wachten of de lichtjesprocessie ’s avonds (om 21u) zou doorgaan omwille van de extreme warmte. Maar na overleg om 19u met de verantwoordelijken ter plekke, kreeg de ‘kaarsjesprocessie’ dan toch groen licht. Hoewel het nog meer dan 30 graden warm was, ging de processie toch uit. Vier meisjes van Jubilo mochten het meegedragen grote beeld van Onze Lieve Vrouw begeleiden met een grote lantaarn. Zelfs al speelde het Franse elftal hun halve finale op het WK voetbal die avond en was het ook in de hotels in Lourdes te zien op grote schermen, het werd een indrukwekkende processie met zeer velen!
Woensdag 15 juli hadden we om 9u30 al de grote internationale viering in de ondergrondse Pius X basiliek. Indrukwekkend is het als je ziet dat deze basiliek – waar zeker 25.000 mensen binnen kunnen – compleet vol zit met pelgrims vanuit alle hoeken van de wereld! Deze viering werd voorgegaan door onze nieuwe Belgische bisschop van Namen, Mgr. Fabien Lejeusne. Zoveel eenheid in verscheidenheid en samenhorigheid kan je hier voelen! ‘Wie je ook bent, van waar je ook komt…’ is hier meer dan waar ook immens voelbaar! Tijdens de vrije woensdagnamiddag kon wie zich had ingeschreven, deelnemen aan de uitstap naar de Col du Soulor en St Savin. Omdat mijn gast liever wat wou rusten, had ik dus ook een eigen vrije namiddag in Lourdes. Ik was die namiddag afgesproken met Lieve, een 84-jarige dame uit Scherpenheuvel, die - samen met haar echtgenoot, kinderen en kleinkinderen - meereisde met Bisdom Gent. Op een bankje aan het Acceuil de Notre Dame, hadden wij een heel diepgaande en intense babbel. Na ruim twee uren praten met en luisteren naar elkaar in de zon, niet ver van het water, had ik niet opgemerkt dat ik intussen ferm rood was geworden… (De aftersun deed ’s avonds meer dan zijn werk). Heel dankbaar dat ik Lieve beter mocht leren kennen! We houden contact. Die avond waren er verschillende mogelijkheden om de kruisweg te volgen. Met een groep pelgrims gingen mijn gast en ik naar de uitgebeelde kruisweg door Jubilo. De jongerenbrancardiers brachten de verschillende staties op een originele wijze tot leven. Chapeau voor deze jeugd! Nadat mijn gast terug naar haar hotel was gebracht, konden we nog even napraten met een groepje medewerkers bij een drankje in de bar van het hotel.
Donderdag 16 juli, alweer een nieuwe dag. Na een ochtendwandeling (om de gedachten eens te ordenen) was er een heel mooie viering met ziekenzalving, een teken van hoop wanneer het even moeilijk(er) gaat. Even stilstaan bij je eigen pijn en kwetsbaarheid, gezalfd worden, en voelen - letterlijk en figuurlijk - dat je er niet alleen voor staat! Je gedragen voelen, je “rugzak” even mogen neerzetten. Nadat mijn gast werd gezalfd en ik mijn hand op haar schouder mocht leggen, kreeg ik zelf de kans om gezalfd te worden door bisschop Lode. Dankbaar ook voor de nabijheid van vrienden-medewerkers Herman en Els. In de namiddag was er voor mijn gast opnieuw wat persoonlijke rust gepland. Hierdoor kon ik meegaan naar Bartrès, samen met nog andere pelgrims, en kwamen we te voet terug naar Lourdes. Net op tijd na deze wandeling, volgden we – opnieuw met velen samen in de ondergrondse basiliek omwille van de warmte – de sacramentsprocessie waarbij onze bisschop Lode het Heilig Sacrament mocht meedragen. Naast de indrukwekkende stilte was er ook hemels gezang. Echt mooi! Na het avondmaal stond er opnieuw een vrije avond op het programma.
Vrijdag 17 juli, ons laatste volle dag alweer in Lourdes. Met de 4 Vlaamse bisdommen – bisdom Hasselt was sinds 15 juli ook toegekomen in Lourdes – vierden we om 10u de eucharistie aan de grot, voorgegaan door onze bisschop Lode, en ook gevolgd door velen thuis op TV. Aansluitend was er een aperitief en ontmoeting voor alle bedevaarders van ons bisdom in het Acceuil. In de namiddag was er een nog een zendingsmoment en werd een heel grote kaars ontstoken aan de lichtkapellen. Aansluitend konden we opnieuw een groet brengen aan Maria tijdens een doorgang met de hele groep aan de grot. In de vooravond brachten we met enkele brancardiers de gehuurde rolwagens terug naar de uitleendienst. ’s Avonds ging ik nog met collega-brancardier Heidi enkele geschenken kopen, en wandelden we nog eens naar het heiligdom. Daarna was er nog een hartelijke ontmoeting met de medepelgrims in ons hotel.
Zaterdag 18 juli. Afscheid van Lourdes. Omdat we pas in de late voormiddag vertrokken met de TGV, profiteerde ik ervan om na het ontbijt nog even vlug in mijn eentje naar de grot te gaan. Het voelt goed! Dankbaar blik ik terug op afgelopen week. Lourdes 2026:het heeft weer deugd gedaan! Vieren, bidden, zingen. Ontspannen, genieten. Veel fijne gesprekken en babbels, soms met een lach, soms met een traan… Dankbaar ook om de nieuwe ontmoetingen! Dankbaar voor zoveel! Met (ver)nieuw(d)e kracht gaan we weer hoopvol verder! Merci aan iedereen die deze bedevaart mogelijk maakte. We komen volgend jaar graag terug, als ’t God belieft….!
Nele Vandommele
