Hoop die leert delen
Enkele maanden geleden verscheen in dit blad een artikel met dezelfde titel (nr. 5). De parochieploegen hadden dan als opdracht een vakantieregeling met herschikking van de zondagsvieringen uit te werken. Daarbij mochten ze gebruik maken van de resultaten van de pastorale beraden die in het najaar van 2025 in de vier parochies plaatsvonden. In zijn eerste conferentie voor de synode over synodaliteit sprak dominicaan Timothy Radcliffe OP over hoop. Niet als goedkoop optimisme, maar als een manier van geloven die ons helpt om moeilijke keuzes samen te dragen.Hij zei daarbij iets opvallends: hoop betekent niet voor iedereen hetzelfde. Wat voor de ene geruststellend is, kan voor de andere aanvoelen als verlies. Juist daarom vraagt Kerk-zijn vandaag veel luisteren, geduld en vertrouwen. Dat hebben we ook ervaren in ons dekenaat bij het uitwerken van de vakantieregeling voor juli en augustus.
Een beslissing na zoeken en luisteren
De voorbije tijd werd er nagedacht en overlegd over de organisatie van de weekendvieringen tijdens de zomermaanden. In de zomerperiode zijn priesters immers minder beschikbaar. Ze hebben niet alleen recht op vakantie maar nemen ook deel aan andere initiatieven zoals bijvoorbeeld begeleider bij bedevaarten of zomerkampen. Ook andere actoren (lectoren, misdienaars, organisten, koorleden …) die de liturgie helpen verzorgen nemen in die periode vakantie. De ervaring leert eveneens dat er in de vakantiemaanden minder gelovigen aan de Eucharistie deelnemen. Zeker als we kwalitatieve vieringen willen aanbieden, dringt zo'n vakantieregeling zich op..
Na overleg in pastorale beraden, in vergadering met de verschillende parochieploegen en dekenale ploeg werd de knoop doorgehakt:
in juli en augustus zullen er binnen het dekenaat elk weekend in elk van de vier parochies twee eucharistievieringen doorgaan:
- één viering op zaterdagavond;
- één viering op zondag.
Deze vieringen gaan ook door in twee verschillende kerken: in de kerken waar gewoonlijk op die dagen eucharistie gevierd wordt.
Er is ook een aanpassing van de uren om de twee priesters die de vier vieringen voorgaan de kans te geven op een veilige manier van de ene plaats naar de andere te geraken: op zaterdag zijn de vieringen om 17 uur en 18.30 uur en op zondag om 9.30 uur en om 11 uur.
Dat is geen eenvoudige beslissing geweest. We weten dat dit voor sommigen vragen of ontgoocheling meebrengt. De verbondenheid met de eigen kerk en de vertrouwde viering is immers diep en oprecht. Tegelijk beseffen we dat deze regeling nodig is om de Eucharistie waardig te blijven vieren en onze priesters niet te overbelasten.
Eucharistische hoop
Timothy Radcliffe spreekt in dit verband over “eucharistische hoop”. De Eucharistie is geen bezit van één gemeenschap. Ze is gave van Christus aan heel zijn Kerk. Misschien nodigt deze zomer ons uit om dat opnieuw te ontdekken. Niet alleen “mijn” parochie staat centraal, maar het samen Kerk-zijn over de grenzen van de eigen gemeenschap heen. Wanneer we ons verplaatsen naar een andere kerk, worden we geen vreemden, maar gasten bij elkaar aan dezelfde tafel van de Heer.
Dat vraagt een kleine bekering van ons hart:
van vanzelfsprekendheid naar dankbaarheid,
van gewoonte naar ontmoeting,
van “ieder apart” naar “samen onderweg”.
Hoop die keuzes durft maken
Synodaliteit betekent niet dat alle moeilijke beslissingen vermeden kunnen worden. Soms moeten knopen worden doorgehakt. Maar het maakt een verschil hoe dat gebeurt: niet vanuit angst of louter praktische logica, maar in luisterbereidheid en zorg voor elkaar. Hoop betekent dan niet dat alles blijft zoals vroeger, maar dat wij vertrouwen dat God ook aanwezig blijft in veranderende omstandigheden.
Misschien kan deze zomer ons zelfs iets leren:
dat gemeenschap groter is dan één plek;
dat Eucharistie ons werkelijk samenbrengt;
en dat de Geest ook werkt wanneer we anders moeten organiseren dan vroeger.
Gebed
Heer Jezus Christus,
Gij roept ons samen rond uw tafel,
als één volk onderweg.
Wij danken U voor allen
die verantwoordelijkheid opnemen
en moeilijke keuzes durven maken.
Schenk ons een hart
dat niet blijft hangen in teleurstelling,
maar openstaat voor ontmoeting en verbondenheid.
Leer ons in deze zomer
elkaar gastvrij te ontvangen,
samen Eucharistie te vieren
en te ontdekken dat Gij aanwezig blijft,
ook wanneer gewoonten veranderen.
Geef onze priesters kracht en rust,
onze gemeenschappen geduld en vertrouwen,
en ons allen de vreugde
om Kerk te zijn voor elkaar.
Zo bidden wij U
in de kracht van uw Geest.
Amen.
Deze regeling loopt vanaf het weekend 4 - 5 juli tot en met het weekend van 29 - 30 augustus.
Van het weekend 5 - 6 september schakelen we weer naar de gewone regeling voor de zondagsvieringen.
|
