AFSCHEID DOET PIJN MAAR ZIJN AFSCHEID DOET LEVEN …
ONS HEER HEMELVAART
Op Hemelvaartsdag herdenken wij als christenen de dag waarop Jezus is opgevaren ten hemel, 39 dagen na de opstanding uit de dood. Hemelvaart wordt daarom soms ook de veertigste paasdag genoemd.
Jezus neemt afscheid van zijn leerlingen. Jonge mannen die ooit alles achterlieten om hem te volgen: hun familie, hun vrienden, hun beroep. Waarom? Hadden ze dan zo’n hoge verwachtingen?
Jezus had zijn leerlingen toch beloofd dat zij gezegend zouden worden met de Heilige Geest, maar ze stelden zich daarbij geen echte vragen, ze reageerden zelfs amper. Maar nu vragen ze zich wel af hoe Hij het koninkrijk van Israël zal herstellen. Dat lokte immers hun volle interesse. Die verwachtingen hadden zij gekoesterd, en misschien zijn ze Hem daarom gevolgd; zij hoopten dat Hij de Romeinse bezetter zou verjagen en droomden opnieuw van het Koninkrijk van David.
Maar hun verwachtingen waren duidelijk niet dezelfde als die van Jezus. Dat kunnen we lezen in heel wat evangelieverhalen.
En nu staan zij daar… ze voelen zich in de steek gelaten.
We weten allemaal dat afscheid pijn doet en dat het niet gemakkelijk is om het te verwerken. Zeker een afscheid dat definitief is, zoals een overlijden. Maar Jezus’ afscheid is geen overlijden, wel een afscheid bij leven.
Wij moeten ook nu ons de vraag durven stellen hoe het staat met onszelf en onze verwachtingen. Hoe staan wij in ons geloof, en waaruit bestaat onze hoop, op wat…?
Zijn wij net als Jezus’ apostelen? Hebben onze verwachtingen enkel betrekking op ons leven van nu, op onze wereld. En moeten we niet toegeven dat wij soms verwachten dat God die verlangens zal vervullen. En… durven wij ook wel eens twijfelen?
We moeten echt naar Jezus luisteren, naar zijn boodschap, zijn verhaal. We mogen niet verwachten dat het allemaal enkel draait om zaken “waar wijzelf beter van worden”. We moeten (leren) leven naar Jezus’ woorden en daden.
We mogen er immers zeker van zijn dat Hij altijd en alle dagen bij ons is, tot aan het einde van de wereld.
Ons Heer Hemelvaart, … een feest. We vieren dat Jezus blijvend onder ons zal zijn.
Denk om het verhaal van die twee mannen in witte gewaden, twee engelen, die aan de apostelen vroegen waarom zij naar de hemel stonden te staren.
Met “staren” komen we nergens, we moeten ons inzetten op de aarde, ons inzetten voor Zijn boodschap: “Hou van God en hou van alle mensen”.
In die gedachte wensen wij iedereen een ZALIGE HOOGDAG.
“Vader,
open voor mij de hemel, zoals U deed voor Jezus.
Laat mij niet vastzitten in het aardse denken,
maar reik mij de kracht om omhoog te kijken.
Geef mij inzicht in de hemelse dingen,
en wijsheid om mijn aardse leven goed te leiden.
De Hemelvaart leert mij dat er meer is dan dit leven.
Laat die waarheid mijn hart vullen met vreugde.
En leid mij op de weg naar U, elke dag opnieuw.
Amen”
Voor de parochie Sint-Jozef – naar diverse bronnen (DV)
