God spreekt zelden met veel lawaai.
We verwachten Hem soms in het spectaculaire,
in het onverwachte, in de storm die alles door elkaar schudt.
Elia ontdekte God niet in de orkaan,
niet in de aardbeving, niet in het vuur.
Hij ontmoette Hem in het zachte suizen van de stilte.
Er zijn dagen waarop de storm veel luider klinkt dan Gods stem.
Dagen waarop zorgen, vragen of verdriet ons hart vullen.
En toch ... blijft Christus komen.
Niet altijd zoals we verwachten.
Niet om elke storm meteen weg te nemen,
maar om zelf aanwezig te zijn.
Bidden we ook voor allen die zo graag zouden geloven.
Vragen we om de eenvoud van een luisteren hart
in de stilte en broosheid en soms zelfs midden in de storm.
