Elke zondag komen wij bijeen om in de eucharistieviering ons geloof te voeden rond het Woord van de Heer en de Gaven die Hij met ons deelt.
Ieder eiland is bewoond.
Lege speelplaatsen op school, de Ronde van Frankrijk en de zomerkoopjes. Dat betekent dat de zomer begonnen is. De zomer is voor veel mensen en gezinnen een tijd van ongestoord bij elkaar zijn. Dat kan thuis, of dat kan op reis. Het is het verlangen om rust te vinden en verbonden te leven. Daar is een onbewoond eiland ideaal voor. Het is er ‘vrij van drukte die van buitenaf komt’.
Ieder eiland is echter bewoond. Waar je je ook verstopt: God is er al. Er is geen plekje denkbaar of Gods liefde is er al. Zelfs als je de zomer zou gebruiken voor een ontdekkingstocht naar je diepste en eigenste zelf: God is er al.
We kregen daarover het mooie verhaal van Elena die zichzelf terugvond in de zachte stilte van de natuur. En Paulus dan, die als gevangene per boot naar Rome wordt gebracht. De storm steekt op en er is paniek maar niet bij Paulus, want hij gelooft dat God met hen is.
Dat is eigenlijk de boodschap van Jezus in het evangelie van vandaag. Hij geeft ons het reisdoel van ons leven aan: “Kom allen bij Mij, jullie die vermoeid zijn. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden.” Jezus zegt dat God er altijd is. Bij hem is de echte rust, het vertrouwen dat Hij ons niet alleen laat.
In de tekening die hoort bij het thema van deze zondag staat een eiland in de vorm van een hart. De tekst kun je dubbel lezen, verwijzend naar het eiland maar ook naar het hartje dat er subtiel in verwerkt is: “Ieder hart is bewoond”. God woont in ieder hart, in iedere mens; wij zijn nooit alleen. Bij hem vinden wij werkelijk rust.
