Elke zondag komen wij bijeen om in de eucharistieviering ons geloof te voeden rond het Woord van de Heer en de Gaven die Hij met ons deelt.
‘Hij is niet hier. Hij is verrezen.’
De geboorte van een baby is een historisch feit. Bij ons wordt de geboorte geregistreerd. Vanaf dan is er een onuitwisbaar spoor in de computers van de overheid. Het geluk dat een baby meebrengt wordt niet geregistreerd. Is die vreugde daarom minder historisch en echt?
Van de verrijzenis van de Heer hebben wij geen historische bewijzen. We hebben alleen de getuigenissen van de zoekende vrouwen, van de apostelen, van Paulus. De verrijzenis van de Heer is daarom niet minder historisch of minder echt.
Eigenlijk zit dat in het woord van de engel aan de vrouwen: “Hij is niet hier. Hij is verrezen.” Dat wil zeggen: als je bewijzen zoekt zul je slechts de dode Jezus vinden; daar is de Verrezene niet; Hij is verrezen en dat is de nieuwe werkelijkheid.
In plaats van naar de verrijzenis te kijken vanuit de geschiedenis, kijken christenen naar de geschiedenis vanuit de verrijzenis. Dan zien wij dat een andere samenleving mogelijk is, een samenleving van liefde en verbondenheid waar de dood kan overwonnen worden. Zelfs de eerste Kerk had het moeilijk om dat te geloven maar die mensen hebben dat toch gedaan.
Een baby is meer dan de registratie van een nieuwe mens. Dat ‘meer’ is moeilijk te bewijzen. De verrijzenis is historisch, maar moeilijk te bewijzen. Ze is dat ‘meer’ in het leven. Al is het moeilijk te geloven; wij doen dat toch. Dat verandert ons leven.
