Elke zondag komen wij bijeen om in de eucharistieviering ons geloof te voeden rond het Woord van de Heer en de Gaven die Hij met ons deelt.
EEN MECHANISME
Wij kunnen de klimaatverandering niet helpen. Dat is onze schuld niet. Het is mijn schuld niet dat de gevangenissen overbevolkt zijn. Ik kan er niet aan doen dat het geld van de Belgische Staat op is. Dat is allemaal waar. Ik en vele anderen zijn kampioenen in het doorschuiven van schuld en verantwoordelijkheid.
Als Johannes de Doper zegt dat Jezus het Lam van God is dat de zonde van de wereld wegneemt, spreekt hij in het enkelvoud. Het Lam van God komt niet de hele berg vele zonden wegnemen maar slechts één zonde. Het gaat hier over het mechanisme om de schuld naar anderen door te schuiven. Dat is in twee richtingen erg.
Ten eerste is het doorschuiven van zonden en schuld moeilijk voor wie dan de schuld in haar of zijn rugzak krijgt. Meestal zijn dat de zwakste mensen, zij die zich niet kunnen verdedigen.
Ten tweede is het erg voor wie zichzelf vrijpleit. Als je je eigen zondigheid ontkent door alles door te schuiven, hoe sta je dan in verhouding tot God? Het is toch niet nodig om jezelf witter dan wit te wassen. Hoe kun je eerlijk voor God te staan als je je afwendt van eigen kleinheid?
Ook in onze kleine wereld durven wij schuld afwijzen. Het is een mechanisme, het zondemechanisme. Jezus toont een levensweg zonder dat mechanisme. Dat is de verlossing die Hij brengt als het Lam van God.
