De Broederlijk Delen-campagne 2026, die loopt van 18 februari tot 5 april, staat in het teken van ‘Het is nú tijd voor actie’. De campagne focust op het doorbreken van een schadelijk economisch en politiek systeem door wereldwijd samen te werken met mensenrechten- en milieubeschermers in de landen op het Zuidelijk halfrond.
Dekolonisatie
Voor Broederlijk Delen betekent dekolonisatie dat we gelijkwaardige partnerschappen met de partners in het Globale Zuiden nastreven. Dat betekent vernieuwen zonder angst om de eigen achterban tegen de haren in te strijken, en geen schroom hebben om onze werking kritisch onder de loep te nemen en bestaande structuren, strategieën en denkwijzen te herzien. Hoe kunnen we bijvoorbeeld de beslissingsmacht meer decentraliseren, zodat onze partners meer vertegenwoordigd zijn?
Dekolonisatie hoeft ons niet per se te verdelen. Het kan ons ook verbinden. Het is niet omdat bepaalde praktijken en ideeën vandaag in vraag worden gesteld dat er niets positiefs overeind kan blijven. Kritiek geven betekent niet noodzakelijk dat wat we bekritiseren nutteloos of helemaal verkeerd is. Feedback kan ook opbouwend zijn. Voor- en tegenstanders van dekolonisatie kunnen van elkaar leren. Wanneer voorstanders van mening zijn dat dekolonisatie een proces is en geen eindpunt, moeten ze inzien dat we dat proces samen moeten doorlopen. Tegenstanders van dekolonisatie moeten dan weer beseffen dat onze samenleving verandert en dat een groeiende gemeenschap van diaspora een plek aan tafel claimt. Dekolonisatie kan wel degelijk een hefboom zijn voor een rechtvaardigere en gelijkwaardigere wereld.
Congo
In de democratische republiek Congo werkt Broederlijk Delen in de regio’s Bagata en Bulungu (provincie Kwilu) en in de stad Goma (Provincie Noord-Kivu)
De uitdagingen zijn: een gigantisch landbouwpotentieel, maar het eigen volk kan niet gevoed worden. Zoals heel wat lage inkomenslanden is Congo gevangen in zijn rol van leverancier van ruwe grondstoffen aan de wereldmarkt maar massaal goedkope basisvoedingsmiddelen importeert om de groeiende stadsbevolking te voeden. Een goed landbouwbeleid dat de bevolking op het platteland uit de armoede haalt en dat zelf in genoeg eten voorziet voor alle Gongolezen is daarom niet prioritair.
De manier waarop grond beheerd wordt is een tweede grote uitdaging; want de enorme landbouwoppervlakte van Congo is deels in handen van grote landbouwbedrijven en de nationale elite. Boeren zijn gedwongen om de grond te pachten en passen daarom geen duurzame landbouwpraktijken toe. Bovendien kampt Congo met een snelle ontbossing.
Naast de uitdagingen rond landbouw, heeft het oosten van Congo al meer dan 25 jaar te kampen met gewapende conflicten.
Broederlijk Delen is in Congo actief rond grondstoffen en voedselsystemen en ondersteund samen met de boerenorganisaties de families, die van de landbouw moeten leven.
Daarbij ondersteunt Broederlijk Delen de boerenunies, die de rechten van de families, die van de landbouw leven op lokaal, provinciaal en nationaal niveau te verdedigen.
Broederlijk Delen zet tevens in op een sterke boerenbeweging, die zich kan aanpassen aan veranderende politieke en klimatologische invloeden.
Guatemala
Broederlijk Delen werkt in West-Guatemala: San Marcos, Huehuetenango, Quetzaltenango, Sololá, Totonicapan, Rehalhuleu en Quiche.
De uitdagingen zijn: discriminatie, honger en ondervoeding, mensenrechtenschendingen en onveiligheid.
De oorspronkelijke bewoners en mensen die in de landbouw werken, worden systematisch gediscrimineerd en racisme is overal sterk aanwezig.
De gemeenschappen van oorspronkelijke bewoners zetten zich in om te leven volgens hun eigen systeem dat de natuur beschermt vanuit een visie op de wereld waarin mensen een klein onderdeel zijn van een groter geheel. Ze strijden voor mensenrechten, proper water en het behouden van bossen en natuurgebieden. Hun inzet is niet zonder risico want deze gaat in tegen de belangen van de op de wereldeconomie gerichte elite.
In Guatemala ondersteunt Broederlijk Delen mensen en gemeenschappen die hun leefomgeving willen beschermen en pleiten ze voor recht op zelfbeschikking over grondgebied en de bescherming van de mensenrechtenverdedigers.
Haïti
In 1804 werd Haiti als eerste land ten zuiden van de Verenigde Staten onafhankelijk. Als een land dat tot stand kwam door een succesvolle slavenrevolutie, kreeg het op internationaal politiek toneel weinig legitimiteit. Gedurende meer dan 140 jaar werd Haïti door Frankrijk onderworpen aan herstelbetalingen voor de verloren gegane koloniale bezittingen. Omwille van de strategische ligging werd het land een speelbal van de grote mogendheden.
In Haïti werkt Broederlijk Delen in de zone Nord-Est.
De uitdagingen zijn vooral een instabiele politiek. Burgers hebben nauwelijks mogelijkheden tot inspraak. In 2016 verlieten de laatste V.N. Blauwhelmen het land na een stabilisatie interventie van 13 jaar, die getekend werd door de herintroductie door de Blauwhelmen van cholera in het land. Voedselonzekerheid bedreigt honderdduizenden mensen. Bovendien bedreigt de aantasting van het milieu en de klimaatverandering de voedselproductie. Haïtie wordt momenteel geconfronteerd met steeds verdergaande ontbossing, verschillende soorten vervuiling en verlies van biodiversiteit.
Kleine boeren werden de afgelopen tien jaar van hun landbouwgrond verdreven. De landbouwproductie voor lokale consumptie wordt verwaarloosd en er is geen overheidsbeleid om familiale landbouw te versterken. Haïti bevindt zich tevens in een regio met een groot risico op natuurrampen zoals aardbevingen en orkanen.
Broederlijk Delen is in Haïti actief in het ijveren voor duurzame veerkrachtige landbouwsystemen. Ook moedigt Broederlijk Delen burgers en lokale autoriteiten aan om verantwoordelijkheid te nemen over het milieu. Verder ondersteunt Broederlijk Delen de boerenbeweging om de rechten van de families die van de landbouw leven, te verdedigen op lokaal, regionaal en nationaal niveau.
Voor meer informatie: www.broederlijkdelen.be
Marjo Perry
