Zussen en broers in Christus,
De advent is de tijd van uitkijken naar de Komende. Als er één ding is, waar we zeker van mogen zijn dan is het dat de Heer komt.
Zijn naam is “Hij die is, die was, en die bezig is te komen” (Openbaring 1,4). Niet: “die zal komen”.
Er staat in het Grieks een deelwoord in de tegenwoordige tijd: “de komende”, “die bezig is te komen”. Hoe we Hem met Kerstmis zullen kunnen ontvangen, is op het ogenblik dat ik dit schrijf, nog niet geheel duidelijk. Maar dat Hij komt, dat is zeker. Ook al is er geen plaats voor Hem in de herberg (Lucas 2,7).
Kerstmis 2020 wordt een kerstfeest zoals we het niet willen. Geen groot familiefeest. Slechts met enkele leden uit onze bubbel. Maar daarmee lijkt het misschien wat meer op wat het Evangelie vertelt over die zwangere vrouw die met haar verloofde op weg moest en voor wie geen plaats was om haar kind te baren. Misschien voelen we ons dit jaar des te meer verbonden met mensen die geen huis of geen familie hebben om kerst mee te vieren, mensen die op de vlucht zijn voor oorlog, armoede of andere vormen van geweld.
Misschien gaan we nu beter beseffen wat advent is: uitkijken naar iemand die ons komt bevrijden van ziekte en uit de eenzaamheid.
Maar diegene naar wie wij in deze advent uitkijken, kan slechts bij ons binnenkomen als wij Hem willen binnenlaten. Hij komt als een vluchtelingenkind, als een bedelaar, een vreemdeling, een zieke die om onze hulp vraagt, een bejaarde die gezelschap wil in zijn eenzaamheid, een jongere die niet met liefde wordt omringd, …
Hij staat al aan de deur en klopt, en wil binnenkomen om met ons aan tafel te gaan (Openbaring 3,20).
Toen de pest in Milaan woedde, bleef de heilige bisschop Carolus Borromeus, patroon van onze kerk, in de stad om de pestlijders te helpen, met inachtneming van alle gezondheidsmaatregelen die nodig waren om zich te vrijwaren tegen de besmetting van de pest. Ook wij willen ons vandaag niet opsluiten uit schrik voor de coronabesmetting, maar ons laten “besmetten” door de liefde van Christus en de broederlijkheid waartoe paus Franciscus oproept in zijn laatste encycliek “Fratelli tutti”.
Wij kunnen onze deur niet sluiten voor de Komende die bij ons aanklopt.
Heel wat mensen hebben met veel fantasie wegen gezocht om anderen in veilige omstandigheden nabij te zijn. Met het pastoraal overleg van onze parochie zoeken we ook wegen om mensen die alleen zijn op een of andere manier nabij te zijn. We kunnen daarvoor voortaan ook rekenen op de hulp van parochieassistente Birgit Burbaum. Als u zelf wil meehelpen of mensen kent die met een telefoontje of bezoek geholpen zouden zijn, laat het weten op het nummer van onze parochie +32 470 913 865 of via birgitburbaum@gmail.com.
Ook voor persoonlijk gebed houden wij onze kerkdeuren open, in de advent in principe dagelijks van 10 tot 12.30 en van 14 tot 16 uur.
Of we Kerstmis in de kerk of alleen langs livestream zullen kunnen meevieren hangt af van de dan geldende gezondheidsmaatregelen. We hopen u hierover zo snel mogelijk te kunnen informeren.
Hendrik Hoet, pastoor
hendrik.hoet@scba.be
