Helder, met gepaste pauzes en een krachtige stem onderhoudt Kris Gelaude ons een uur lang. Werken met onbevangenheid en vertrouwen binnen een systeem dat draait rond macht en geld. Hoe doe je dat? Nieuwe recepten krijgen we niet, die hadden we ook niet verwacht. Wel deugddoende, inspirerende voorbeelden en verhalen van mensen die er op één of andere manier beter dan anderen in slagen om vertrouw-vol te leven.
Mensen zoals Mohamed El Bachiri, die bij de aanslagen in 2016 zijn grote liefde verloor en een Jihad van Liefde predikt. Zoals de recent overleden ‘Ballerina van Auschwitz’, Edith Eger, auteur van ‘The Choice’, die aandacht besteedde aan wat we nog hebben niet aan wat we verloren zijn. Of de jongeman die na een ongeval zijn benen kwijtraakte en zegt ‘dat het goed gekomen is’. Mensen die getroffen zijn door zware pijn, tegenslag, verdriet, en dat niet als een last achter zich aanslepen.
“De duisternis kunnen we niet doen verdwijnen, maar we kunnen het licht wel koesteren”.
Onbevangenheid, zegt Gelaude, is niet te verwarren met naïef zijn of de ogen sluiten voor de werkelijkheid, het is moedig om je heen kijken en nadenken over wat je ziet, een keuze. Kris Gelaude spreekt concreet en begrijpelijk, ze heeft recht van spreken want het leven heeft haar behoorlijke porties ‘slecht nieuws’ gepresenteerd. Hoe zowel zijzelf als haar dochter en haar man omgegaan zijn met loodzware diagnoses, weinigen doen het hen na. Sereen getuigt ze hierover, niet belerend maar inspirerend. Dat ze op haar 83e het land nog afreist om lezingen te geven, zegt genoeg.
Chantal De Waele
