Elke zondag
roept de Heer ons opnieuw bijeen.
Niet uit gewoonte alleen,
maar om ons hart te openen
voor zijn levende aanwezigheid.
Sinds Pasen blijft Hij komen
achter gesloten deuren,
midden tussen zoekende mensen,
midden in vreugde en twijfel.
De zondag is meer dan een afspraak in onze agenda.
Wij zien Jezus niet met onze ogen,
zoals de eerste leerlingen Hem zagen,
maar in het breken van het brood,
in het gebed, in de gemeenschap,
komt de Verrezene ons nabij.
En soms fluistert ons hart:
"Mijn Heer en mijn God."
Zo worden wij, zondag na zondag,
opgenomen in die grote stroom
van gelovigen doorheen de eeuwen,
gevoed door dezelfde bron,
gedragen door dezelfde Hoop.
