Simeon en Hanna:
twee mensen, diepgelovig, vol vertrouwen
en getekend door het leven.
Hun geluk kon niet op toen ze met eigen ogen zagen
dat Gods belofte in Jezus waar werd.
Simeon en Hanna:
ze zijn mensen als wij.
Hun diepe verwachtingen geven richting aan hun leven.
Ze kennen de pijn van het leven,
maar ze blijven uitzien naar redding.
Ze spreken uit dat het leven hen niet klein kan krijgen,
omdat ze blijven geloven, omdat ze blijven vertrouwen.
Simeon en Hanna:
ze zijn voor ons een voorbeeld.
Ook wij worden uitgedaagd om te blijven uitzien.
In ons mistige en soms donkere bestaan,
zal eens een licht opgaan.
Meer nog: we mogen zelf dat licht zijn voor elkaar.
