Op de feestdag van Allerheiligen viert de Kerk op één en dezelfde dag alle heiligen. En dat zijn er heel wat. Sommigen van die heiligen bekleden misschien een bijzondere plaats in ons eigen leven. We roepen ze aan op de momenten dat we ze nodig hebben, we bidden tot hen, hun leefwijze of hun geschriften inspireren ons. Of misschien zijn we van oordeel dat die vele heiligen ons maar bitter weinig zeggen, en dat ze ver verwijderd zijn van ons concrete leven van iedere dag. Want wanneer we denken aan heiligen, dan hebben we vaak de indruk dat het gaat om mensen die op de een of andere manier perfect zijn, volmaakt, vlekkeloos. Zo heel anders dan onze eigen levenservaring. Maar als we wat dieper kennismaken met sommige van die heiligen, dan moeten we vaststellen dat zij ook maar gewone mensen waren, mensen met hun eigen talenten, maar heel zeker ook met hun eigen kleine kantjes en hun eigen zwakheden. Wat maakt hen dan zo bijzonder? Wat is het dat hen 'heilig' maakt? Zouden we niet kunnen zeggen dat heiligen een icoon van God zijn? Is hun leven niet een venster op God? Heiligen verwijzen naar iets meer, iets diepers, iets goddelijks. En elke heilige deed dit op zijn of haar eigen manier. Zo hebben zij deze wereld geheiligd, hebben ze heil gebracht op de plek die hen geschonken was. Zo hebben zij een gelaat en gestalte gegeven aan God in de wereld waarin zij leefden. Zo hebben zij God vlees en bloed doen worden. Als je de heiligen op die manier bekijkt, niet als volmaakte wezens waar we niet bij kunnen, maar als mensen die een venster waren op God en zo de wereld geheiligd hebben, dan staan ze niet langer meer zo ver van ons af, maar kunnen ze een voorbeeld zijn voor elk van ons. Want icoon zijn van Gods liefde: is dat niet ook onze roeping als christen? Word ook ik niet uitgenodigd om met mijn eigen talenten en mijn eigen kleinheid hier en nu een doorkijk naar God te zijn? En is het niet mijn taak om deze wereld te heiligen, om van de plek die mij is toevertrouwd een plaats te maken van geluk, liefde en schoonheid? Met andere woorden, zijn ook wij allen niet geroepen tot heiligheid? Het feest van Allerheiligen is dan ook niet zozeer een feest van muffe heiligen uit een ver verleden, die ons weinig of niets meer zeggen. Het is daarentegen een actueel feest, een feest van ieder van ons, ons eigen feest, een feest waarbij wij herinnerd worden aan onze diepe roeping: zelf heilig te worden, niet in de zin van perfect en volmaakt, maar in de zin van icoon van God en heilbrengers voor deze wereld. Mocht Allerheiligen een ware hoogdag zijn waarbij de talrijke heiligen ons herinneren aan onze eigen roeping tot heiligheid.
Pastor Gino
