We lieten ons inspireren door de baton in Nr9080 en na het jaar van de hoop, gooien we het anker van hoop uit.
VERA STAELENS
Ik ben Vera Staelens, 69 jaar en een rasechte Wachtebekenaar. Ik woon met mijn hondje, een lief Malthezertje, in het dorp. Daar kan je ons dagelijks zien rondwandelen.
2. Als bloemschikker ben je betrokken bij de Kerkplek Wachtebeke. Hoe lang doe je dat al en hoe is het begonnen?
Dat zal ondertussen al 8 jaar zijn, ongeveer. Ik doe dat samen met Lieve en Maria, in beurtrol. Ik ben ermee begonnen toen Marleen Seghers mij vroeg om haar te helpen omdat zij alleen was. Toen waren er nog 4 duo’s. Nu zijn er nog maar twee groepjes meer.
En aangezien ik van bloemen hou en graag iets moois maak en creatief wil zijn, ben ik erop ingegaan. Maar doordat Marleen al een aantal jaar in Eeklo woont, werk ik nu alleen.
3. Je bent een bezige bij, want je doet nog ander vrijwilligerswerk?
Ja, inderdaad. In het derde leerjaar van St Laurens Wachtebeke ben ik leesmoeke.
Met ons koor zingen we in onze verzorgingstehuizen om de mensen een paar zorgeloze en aangename uren te bezorgen. Verder help ik een paar oudere vriendinnen van ons koor met zaken die zij zelf niet meer zo goed kunnen.
4. Wat is jouw mooiste ervaring in het vrijwilligerswerk?
Eén van de mooiste ervaringen... Ik vind het heel mooi bij de eerste communie. Als de stoelen van de kinderen met een wit roosje en een witte strik versierd zijn. Dan ziet het er heel feestelijk uit als je binnenkomt in de kerk.
De adventskrans dit jaar was ook wel een uitdaging en een toffe ervaring. (nvdr. Vera maakte voor de adventskrans de vier pelgrims van hoop die op de affiche van het jubeljaar staan afgebeeld. Zie foto.)
5. Waarom zou iemand dit vrijwilligerswerk moeten doen volgens jou?
Het is leuk om te doen, het geeft voldoening en je maakt er anderen blij mee.
Als er mensen zijn die graag aansluiten om ons groepje te versterken: je bent welkom!
6. Een meer algemene vraag: Het jaar van de hoop is intussen voorbij. Maar de vraag mag blijvend gesteld worden: wat geeft jou hoop?
Het geeft mij hoop als ik merk dat mensen begrip en geduld hebben voor elkaar. Als er een vriendelijke en liefdevolle sfeer is onder de mensen. Het zit in zo veel kleine dingen om geluk te vinden. En gelukkige en blije mensen staan open en hoopvol in het leven.
Dankjewel voor dit interview, Vera! We kijken alweer uit naar een volgende creatie in de kerk van Wachtebeke. Volgende keer werpen we het anker uit bij iemand anders. Aan wie mogen we het anker doorgeven?
Je mag het ankertje doorgeven aan Micheline Ryckaert.
MICHELINE RYCKAERT
Ik ben Micheline, een 64-jarige corpulente dame uit Wachtebeke met medische problemen, wat er toe leidde dat ik geen voltijdse job aankon en zo leerde leven met wat er om en rond mij is. Veel liefde warmte en hoop heeft mij hier doorheen geholpen.
2. Als lid van het pastorale team ben je betrokken bij de Kerkplek Wachtebeke. Hoe lang doe je dat? Hoe en waarom ben je aan dit vrijwilligerswerk begonnen?
De verhuis van woning naar appartement was de reden om iets te doen dat mij terug buiten bracht, onder de mensen. Zo kreeg ik in 2019 de kans om koster van Wachtebeke-kerk te mogen zijn. Ik deed dat tot ik in medisch pensioen kon gaan, nu zo´n drie jaar geleden. In de kerk leerde ik het vrijwilligerswerk kennen wat ik tot op de dag van vandaag nog altijd doe. Alles klaarzetten voor de kindjes die gedoopt worden en de doopviering mee beleven, geven mij nog steeds een heel goed gevoel. Hetzelfde geldt voor de vergaderingen met het pastoraal team en werkjes in het parochiesecretariaat.
3. Je bent een bezige bij, want je doet nog ander vrijwilligerswerk?
Onlangs ben ik voor BZN (Bond Zonder Naam) ook vrijwilligerswerk gestart. In onze kerk is er een plek waar ik dan hun producten verkoop. Het kan uiteraard ook altijd op bestelling. Aan het prikbord in de kerk vind je daarover info.
In mei vorig jaar heb ik een sociaal appartement toegewezen gekregen in de Melkerijstraat in Wachtebeke. Het is een volledige nieuwbouw waar vele nationaliteiten samen wonen en mensen die wel wat steun en raad kunnen gebruiken. Daar zet ik mij dan ook geheel vrijwillig voor in.
5. Waarom zou iemand dit vrijwilligerswerk moeten doen volgens jou?
Ik raad iedereen aan vrijwilligerswerk te doen, je leert nog altijd bij en geeft zoveel voldoening iets te kunnen doen voor anderen. Liefde, warmte, dankbaarheid en respect krijg je als je vrijwilligerswerk doet en dat is onbetaalbaar.
6. Een meer algemene vraag: Het jaar van de hoop is intussen voorbij. Maar de vraag mag blijvend gesteld worden: wat geeft jou hoop?
Mijn hoop is mijn geloof in God en alle mensen. En hierbij voeg ik nog eens de beste wensen voor 2026!
De wensen zijn geheel wederkerig! Dankjewel voor dit interview, Micheline!
Volgende keer werpen we het anker uit bij iemand anders. Aan wie mogen we het anker doorgeven?
Je mag het ankertje doorgeven aan Liliane Wyngaerd.
LILIANE WYNGAERD
Ik ben Liliane Wyngaerd. Ik ben geboren op Overslag in 1943 en woon er, op 15 jaar na, al gans mijn leven. Ik ben gehuwd en heb een dochter en een zoon. Gedurende 40 jaar ben ik bestuurslid geweest van KVLV Overslag waarvan ook 10 jaar voorzitster.
2. Als lector ben je betrokken bij de Kerkplek Wachtebeke. Hoe lang doe je dat? Hoe en waarom ben je aan dit vrijwilligerswerk begonnen?
Sedert 2010 was ik lector in de parochiekerk Onze Lieve Vrouw Geboorte van Overslag. In 2020 werd de kerk van Overslag onttrokken aan de eredienst en ben ik overgestapt naar het lectorenteam van de Bavoparochie kerkplek Wachtebeke.
3. Je bent een bezige bij, want je doet nog ander vrijwilligerswerk?
Op vraag van Petra ben ik ook lector geworden op uitvaarten en lid van het pastorale team. Alhoewel er steeds minder kerkgangers zijn vind ik het toch belangrijk om ervoor te zorgen dat de vaste bezoekers na de kerkdiensten met een goed gevoel naar huis gaan. En dat andere aanwezigen misschien zin krijgen om eens meer te komen.
Ik ben ook lid van KOM (Kerkelijk OntmoetingsMoment). Met ons team zorgen we ervoor dat na of voor sommige eucharistievieringen of gebedsdiensten de aanwezigen kunnen genieten van een hapje en een drankje. En die zijn daar zeer dankbaar voor!
En verder was ik lang lid van de OAR, de gemeentelijke ouderen adviesraad. Sinds de fusie met Lochristi is de engagement echter geëindigd.
4. Waarom zou iemand dit vrijwilligerswerk moeten doen volgens jou?
Je leert er andere mensen beter door kennen. Je ervaart dat jouw zorgen soms maar futiliteiten zijn in verhouding met veel andere dingen. Door jouw inzet hoop je, al is het misschien maar een klein beetje, dat je ervoor zorgt dat iemand weer meer energie krijgt en lichter door het leven gaat. Je wilt door je inzet tonen dat er in “de kerk” veel goede zaken gebeuren.
5. Een meer algemene vraag: Het jaar van de hoop is intussen voorbij. Maar de vraag mag blijvend gesteld worden: wat geeft jou hoop?
Ik blijf hoopvol omdat ik merk dat geloven voor veel mensen nog belangrijk is. Je ziet ook dat er jonge mensen bijkomen die willen helpen om ervoor te zorgen dat de Bavoparochie kan blijven verder werken.
Dankjewel voor dit interview, Liliane, en voor al jouw energie en inzet in onze parochie!
Volgende keer werpen we het anker uit bij iemand anders. Aan wie mogen we het anker doorgeven?
Ik zou graag het ankertje doorgeven aan Martine Teirlynck van Lochristi die jarenlang mijn buurvrouw geweest is op Overslag en met wie ik ook vele jaren in het bestuur zat van KVLV Overslag.
