Een droge lentedag en het is Pasen. Een volgelui van onze klokken loodste de kerkgangers langsheen de weggegraven paden in de Vroonstalledries naar de Sint-Catharinakerk.
In processie traden de confréries van Sint-Marculphus en Sint-Catharina de kerk binnen. Voorop met de paaskaars confrater Ferdinand, gevolgd door het processiekruis, Liliane met het Evangelieboek en pastoor Guillaume getooid met de koormantel van zilver en goudbrokaat.
De voorbeden voor vrede en solidariteit in de wereld dienden, spijtig genoeg, nogmaals voorgelezen te worden voor de Gazastrook, de bezette westelijke Jordaanoever, Oost-Congo, Oekraïne en de Perzische Golf.
De besprenkeling met wijwater als herinnering aan het doopsel en de bewieroking van het altaar en van de gelovige gemeenschap (meer dan honderd aanwezigen) herinnerden aan de viering van de Verrijzenis en de zending van alle Christenen.
Alles was te volgen op de beeldschermen en in het misboekje. Het koor verzorgde afwisselend de gezongen in het Gregoriaans en het Nederlands, daarbij op het Contiusorgel begeleid door Bernadette Lammens.
Onverwacht kondigde een koorlid aan dat Bernadette het na 50 jaar inzet van begeleiding met de liturgische gezangen op het orgel, wil stoppen. Als bedankje ontving ze een mooie ruiker bloemen en een welgemeend applaus.
Geen paaseitjes bij het buitengaan maar wel paaslichtjes, zeer attent van het parochieteam.
D.B.
(Meerdere foto's vind je op deze website in het linkermenu onder de rubriek 'fotoreportages vieringen en evenementen 2026')
