Een fel vuur verteerde de meegebrachte droge palmtakken aan het begin van de aswijding op Aswoensdag in de kerk van Sint-Vincentius. Een vijftigtal mensen uit de verschillende gemeenschappen van onze parochie woonden de sfeervolle viering bij en ontvingen een askruisje: ‘Bekeer u en open uw hart voor het Evangelie.’
Sterke teksten duidden de betekenis en de uitdagingen van de vastentijd.
In zijn homilie belichtte pastoor Guillaume de afwisseling in de verschillende ‘seizoenen’ van het kerkelijk jaar. Na de advent (verwachting), de kerstdagen (vervulling) is het nu vasten. Het is een moment om trachten los te komen van bezit, het eigen kleine wereldje, de media, … en je open te stellen voor de andere schatten die ons gegeven zijn én oog te krijgen voor de noden van anderen. Pastoor Guillaume belichtte de 3 elementen (pijlers) waarmee paus Leo XIV de christenen inspireert aan het begin van de vasten. (Zie tekst hieronder).
De viering eindigde na de begroeting aan Maria met de zegen en een krachtig ‘Pelgrimstocht der mensen’ van het steeds enthousiaste SIVI-koor.
Zegen
Met de as op ons hoofd, bewust van onze kleinheid en breekbaarheid,
maar aangevuurd en voortgestuwd door Gods levensadem,
gaan we deze veertigdagentijd in.
Moge de Eeuwige ons allen nabij zijn,
in het gewone, alledaagse van wat we doen,
in onze zorg voor mensen en aarde,
in onze dromen en idealen,
in ons streven naar een betere wereld hier en overal.
Zegene ons daartoe: de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
FVH
Uit de homilie bij de aswijding: inspiratie in de vastentijd – Paus Leo XIV
Paus Leo XIV legt 3 klemtonen in zijn boodschap:
1) Luisteren. Te midden van de brandende braamstruik luisterde Mozes naar God die zei: “Ik heb de ellende van mijn volk gezien, ik heb hun noodkreet gehoord, ik ken hun angsten…” (Exodus 3:7). Is er een stem in je leven waar je liever je rug naartoe keert, dan naar luistert?”
Moge het woord van God ons tijdens deze veertig dagen van de vasten leiden om te leren luisteren naar de stemmen die we liefst willen vergeten: de roep van de armen rondom ons. Luisteren is een kenmerk van God. Hij is aandachtig; Hij is persoonlijk aanwezig.
De paus nodigt ons uit om zorgvuldig na te denken over al het rumoer om ons heen dat onze aandacht opeist: de massamedia, de kranten, televisie, reclame, ...
Het is aan ons om te kiezen en te luisteren naar de stemmen die ertoe doen, de stemmen van hen die lijden, naar hun angsten. De ellende van de armen is een noodkreet die ons leven, onze samenleving en ons politieke en economische systeem op de proef stelt.
De vraag is: wat doen wij als kerk, zonder te kijken naar wat de wereld doet?
2) Vasten. De Paus zegt dat traditionele vastenpraktijken, zoals het zich ontzeggen van eten en drinken en andere zaken, een reële, spirituele waarde hebben. Maar we moeten verder gaan: “ hongeren en dorsten naar gerechtigheid ”.
De Paus adviseert om geen woorden en uitdrukkingen te gebruiken die anderen beledigen, geen overhaaste oordelen over anderen te vellen en vooral geen namen te noemen van mensen die niet aanwezig zijn en zich niet kunnen verdedigen.
3) De Gemeenschap. Bij de verzoening van het volk met God in het boek Nehemias kwam het volk samen in zak en as om te vasten (Neh 9) “ De vastentijd, volgens Paus Leo XIV, is geen individuele praktijk die je alleen doet in solo”.
We moeten samen vasten als gemeenschap. We worden uitgenodigd om samen God te loven en ons verbond met God te vernieuwen. Bekering is niet alleen een individuele aangelegenheid, maar verandert ook de kwaliteit van onze relaties en onze dialoog.
