Op zondag 10 mei jl. zaten drie meisjes voor de eerste maal volwaardig mee aan de tafel van de Heer. Tijdens de eerstecommunieviering deden ze dat in het feestelijk gezelschap van hun broers en zussen, papa en mama, grootouders en de Pius X-geloofsgemeenschap. “Beste meisjes, het is feest vandaag”, zo zei de lector. “Wat zien jullie er stralend uit. Het is een speciale dag, jullie hebben er al een hele tijd naar uitgekeken”. Bij de intrede kwamen de voorganger en de kinderen in processie naar voor. De kinderen gingen op de trappen staan, met hun gezicht naar het altaar. De voorganger heette hen welkom want vanaf vandaag gingen de kinderen er echt bij horen. "Hebben jullie eigenlijk al gezien hoeveel mensen met jullie naar hier zijn gekomen om feest te vieren?" Vervolgens draaiden ze zich om en zegden één voor één hun naam en lazen daarna een tekstje voor. Een bijzonder welkom aan hun mama’s en papa’s, broers en zussen die de speciale dag met hen hadden voorbereid. Maar ook een welkom aan alle kerkgangers, een voor een want voor de eerstecommunicanten telt echt iedereen mee. Jezus is hun grote voorbeeld en op deze dag rekent Jezus op iedereen want we zijn allemaal vrienden van Hem en van elkaar.
Ja, het is voor ons vandaag een grote dag!
Wij staan hier voor het altaar met een lach.
Want alle kinderen tellen mee.
Elk talent is dik oké.
Alle twijfel verdwijnt bij toverslag.
Er is altijd wel iets dat je heel goed kan.
Je moet geloven en dan komt het ervan.
Want alle kinderen tellen mee.
Elk talent is dik oké.
Alle twijfel verdwijnt bij toverslag.
Samen een puzzel leggen
Na het welkomstlied maakten de kinderen met hun stukje het begin van een grote puzzel waaraan ze gedurende de viering alle stukjes legden. De wereld waarin we leven is als een puzzel. Samen leven is zoeken en puzzelen en hopen dat we met de anderen kunnen overeen komen. Meestal doen we dat wel goed maar toch hebben sommige van de puzzelstukjes nog scherpe kantjes. Voor we feestvieren willen we eerst Jezus en mekaar om vergeving vragen. Tijdens het vergevingsmoment las elk kind een stukje van de schuldbelijdenis. Een stukje past niet goed in de puzzel als we ruzie maken of niet willen delen want dan zijn we geen goede vriend voor de anderen. Als we niet luisteren naar mama of papa, dan doen we hen soms verdriet en dat willen we liever niet. Een stukje past ook niet goed in de puzzel als we anderen niet lagen meespelen. Want Jezus zegt ons toch "Zie alle mensen graag". "Laat de kinderen tot Mij komen”, zei Jezus ook en Hij nodigt ons allen uit om te leven naar Zijn voorbeeld. Dat lukt niet altijd en daarom willen zeggen we dat daar spijt over hebben. Vervolgens plaatsten de lezertjes een volgende stukje puzzel op de plaat.
Begeleid door Dani (zang) en Annemie (piano) zongen de kinderen als inleiding op het evangelie het lied.
In de Bijbel vind jij een verhaal.
Door de Bijbel vind jij misschien de weg.
De verhalen zijn oud, maar voor ons als goud.
Ze vertellen dat Jezus van je houdt.
Geïllustreerd met een projectie op het scherm vertelde Hendrik het evangelie over Jezus die brood deelt met iedereen. Voorganger Rik polste daarna bij de eerstecommunicanten hoe zij dat verhaal met hun levenswijze konden verder vertellen. In de geloofsbelijdenis verklaarden de communicantjes en de parochiegemeenschap dat ze willen geloven in een wereld waar het fijn is om te wonen, zonder ruzie en verdriet. En dat ze willen meebouwen aan een wereld waarin alleen maar vrienden zijn, een wereld die God gemaakt heeft. Want God heeft de wereld zo mooi gemaakt, de gele zon, de blauwe zee, de planten en dieren en vele lieve mensen. Dat maakt ons blij we moeten leren genieten van al dat mooie.
Samen met de aanwezige gelovigen baden de kinderen voor alle mensen, met veel of alleen. Want er is altijd iemand die aan je denkt. Die je met een glimlach wat aandacht schenkt. Een van de ouders bad om inzicht zodat mama en papa op een goede manier hun kinderen verder kunnen begeleiden naar een gelukkige toekomst. De ouders willen er steeds zijn voor hen met een warm hart, een luisterend oor, zorgende handen en een open blik.
Een heel stemmig feest
De kinderen brachten de offergaven naar het altaar – kelk, brood, water en wijn – want Jezus heeft ons geleerd hoe we allen moeten delen en geven. De kaarsen op het altaar brandden voor groot en klein opdat ieder zou zien hoe blij de kinderen wel waren. De liederen klonken voor groot en klein opdat het feest heel stemmig zou zijn.
Wij brengen brood en wijn,
wij worden hier verwacht.
Dit feestmaal reuzefijn,
daar heb ik naar getracht.
Brood en wijn zal er zijn.
Na het eucharistisch gebed nodigde de voorganger namens God de Vader iedereen uit om aan de tafel het heilig brood van Jezus te eten. Zo worden we goede vrienden van Jezus en kunnen we dit altijd met een dankbaar hart herhalen. Hand in hand baden de kinderen samen met de parochiegemeenschap het Onze Vader. Voor de vredeswens zongen de kinderen een lied kijkend naar het altaar, dan draaiden ze zich naar het volk en zongen het nogmaals met gebaren naar zichzelf en naar alle mensen. “Vrede voor alle mensen, de vrede van de Heer. Vrede voor u, voor mij, voor ons, de vrede van de Heer”. Vervolgens werden de laatste puzzelstukjes gezet en was de puzzel klaar.
Voor de uitreiking van de communie kwamen de eerstecommunicanten naar voor langs de doopvont en gingen voor het altaar in een rij staan met het gezicht naar het altaar. Zo kregen ze de communie, voor de eerste maal in hun nieuwe leven als echte vrienden van Jezus. Na de communie gaven de kinderen, samen met een dikke knuffel, een bloem aan hun ouders. Zelf kregen de kinderen een ballon en vanop de trappen voor het altaar zongen ze het slotlied.
’t Is de mooiste dag!
Een knuffel, een zoen, een lach.
Jezus is nu daar.
’t Is de mooiste dag vandaag.
‘k Zie Hem echt heel graag.
