Deze keer hebben we het over het engagement gehad dat zij aangaan door hun naam op te geven. We stonden stil bij wat het betekent om je naam op te geven tegenover de kerkgemeenschap. Je kan immers niet aan de kant blijven staan en dromen van een betere wereld, we moeten hier samen aan werken.
De vieringen werden respectievelijk voorgegaan door pater Marcel en priester Serge. Tijdens de homilie kregen de vormelingen het volgende verhaal te horen van Luc:
Misschien heb je het al wel eens gezien:
Als er een aantal vogels samenzitten kijken ze altijd dezelfde richting uit.
Ze gaan met hun kop in de wind zitten. Dat is comfortabel want zo glijdt de wind zachtjes over hun veren.
Zo was er tijdens de vogeltrek een hele zwerm vogels geland in enkele bomen, zoekend naar een geschikte pek om te overnachten. Ze zaten allemaal netjes met hun kop in dezelfde richting… behalve één. Hij zat andersom. Zijn veren fladderden in de wind.
De andere vogels lieten duidelijk merken dat ze hiermee niet blij waren. De tegendraadse vogel antwoordde: ”Ik doe hiermee toch niemand kwaad!” Jawel zeiden de andere vogels, je verstoort de eensgezindheid, draai je dus maar om.
Maar de dwarsligger bleef rustig de andere kant opkijken.
Toen het stilaan donker werd slopen er achter de vogels twee katten behoedzaam dichterbij.
Geen enkele vogel had iets in de gaten, maar de tegendraadse vogel riep luid “Pas op”.
Op dat signaal vlogen alle vogels op.
Beste vormelingen, beste mensen,
vorige week is de advent begonnen. Een tocht van vier weken op weg naar Kerstmis.
Tijdens die tocht van vier weken worden wij begeleid door twee profeten.
Profeten zijn een beetje zoals die ene vogel. Soms zijn ze wat tegendraads, maar ze zien meer dan de doorsnee mensen. Waar andere mensen wat eenzijdig in dezelfde richting kijken en hun blok wat verstoord is de drukke dagelijkse bezigheden, kijken profeten ook de andere kant uit. Zo zien ze dingen die anderen niet zien.
De eerste profeet was Jesaja. Hij leefde zowat 750 jaar voor Christus, in een periode dat het slecht ging met het joodse volk. Het land was veroverd door de Babyloniërs en zelf werden ze als gevangenen weggevoerd. Jesaja had het zien aankomen. Hij had geroepen “Pas op”, maar het volk had niet geluisterd.
Daar zaten ze dan, als gevangenen in een vreemd land.
Terwijl iedereen klaagde, zag Jesaja een sprankeltje hoop.
“Er zal een nieuwe koning komen”, zei hij.
“Die koning is altijd rechtvaardig, hij is eerlijk en trouw.
Als die koning komt, zal er vrede zijn. Want de aarde zal vol zijn met mensen die God kennen. De nieuwe koning zal een voorbeeld zijn.”
Ondanks de miserie zag Jesaja een lichtpunt. De nieuwe koning.
De tweede profeet die we vandaag hoorden is Johannes, ook een dwarsligger.
Hij leefde in de tijd van Jezus en hij zag dat het niet goed ging.
Hij zag veel onrecht en uitbuiting. Hij zag dat mensen aan hun lot werden overgelaten.
Daarom riep hij de mensen op om zich te bekeren, omkeren, om het anders gaan doen.
Hij zei dat ze meer de wil van God moesten doen. “Bekeer u, want het Gods koninkrijk is op komst.’ zei hij
De “koning van de vrede“ waarover Jesaja over sprak zal niet lang meer op zich laten wachten, zei hij. Bereid de weg van de Heer, maak zijn paden recht.
Die koning zal het kwaad uitroeien. Hij zal gerechtigheid brengen.
Daarom moet je voorbereid zijn. Als je bereid bent om het over een andere boeg te gooien, om ook recht en gerechtigheid te doen, zal ik je dopen met water zei Johannes.
Maar Hij die na mij komt, is nog sterker dan ik.
Hij zal u onderdompelen met Gods Geest.
Daarna kwamen de vormelingen één voor één naar voor om hun naam op te geven.
Door hun naam te zeggen willen zij duidelijk maken dat zij ook kiezen voor de weg van Jezus, de nieuwe koning.
Zij hebben opgeschreven waarom ze zich willen laten vormen en hebben het briefje met hun engagement aangebracht op het prikbord.
Na het samen vieren van de eucharistie en opgeven van hen naam, keerden de vormelingen samen met hun ouders weer huiswaarts.
Evelien Van Heyst
