Zondag 10 september luidden de klokken nog eens voor een laatste viering in de kapelkerk van Kruiskerke. Alle stoelen waren bezet. Trouwe kerkgangers van voor corona, gemeentebestuur, sympathisanten. Het koor van Kruiskerke dat samensmolt met dat van Ruiselede tot een nieuw koor. Andante stond voor de gelegenheid onder de leiding van Lina Deschacht die er jaren het lokale koor dirigeerde. Het mocht feestelijk zijn en muziek hoort er dan bij. Pastoor Bart Malfait samen met diaken Danny gingen voor, geassisteerd door 3 misdienaars. De lectoren waren lokale mensen, Mieke, Frederik, Griet.
In zijn openingswoord gaf Marnik Braet mee dat het gebouw 90 jaar oud is, de parochie zelf 75 jaar, wat vorig jaar gevierd werd. Vele jaren was de kerk centraal punt, ontmoetingspunt voor de bewoners, plaats voor gebed en reflectie, plaats waar hoogtepunten in een leven in rituelen en ondersteund door gebed gestalte kregen.
In zijn homilie zei priester Bart dat een kerk sluiten daarom met gemengde gevoelens gepaard gaat. Het gebouw verkeert in penibele staat, grote investeringen zouden nodig zijn maar lief en leed werden er vele jaren gedeeld. Kinderen werden er gedoopt, velen deden er hun eerste communie en vormsel. Er werd getrouwd en afscheid genomen van dierbare overledenen, generaties lang. Tijden veranderen, kerkgangers verminderen. Een spijtige zaak maar we moeten het aanvaarden. Een kerkgebouw is een relatief gegeven: het is een gebouw. De kerkgemeenschap blijft en ook het geloof
in de Heer. God was er gisteren, is er vandaag en is er morgen. Deuren sluiten maar misschien gaan nieuwe open, daar waar mensen op zoek zijn naar liefde en waarheid.
‘Ik ben die Ik ben is Uw eeuwige naam. Onnoembaar aanwezig deelt U ons bestaan. Hoe adembenemend, ontroerend dichtbij. Uw naam is ‘Ik ben’ en ‘Ik zal er zijn’. zong het koor.
Er was een dankwoord voor Paula Vanderschaeve en Julien Dufour die zo lang en zo trouw voor hun kerk en parochie zorgden, dank voor de leden van de kerkfabriek, voor schoonmakers, zij die voor bloemen zorgden, de kosters die muziek speelden, Zr Bonamie, assistente van pr. Bart, de misdienaars.. allen die zich voor de parochie inzetten. En toen was er een glaasje, buiten in de koelte en er waren gezellige babbels. En koster Paul liet met Julien nog een laatste keer de klokken luiden, adieu kerk Kruiskerke. Een hoofdstuk wordt afgesloten.
Gerda M.
