in memoriam Christiane Ophoff-Claessens

Aanwezigstelling in de uitvaart van Christiane Claessens

Christiane overleed zo onverwacht en plots dat het bijna niet te vatten is.  
Niet voor de familie, niet voor de parochie en haar vrienden.
Ze is vertrokken zonder iemand lastig te vallen, heel zachtjes, bescheiden zoals ze was.

Christiane Claessens had les gevolgd aan de Filles de Marie in de Sint-Jozefstraat. 
Daarna deed ze daar sierkunsten en ging ze zich vervolmaken in Vevey in Zwitserland. 
Ze werkte een tijdje mee op het bureau van haar vader tot ze de liefde van haar leven ontmoette, Luc Ophoff.
In de parochie noemden we haar daarom Christiane Ophoff.

Samen hadden ze 4 kinderen en zes kleinkinderen die ze aanbad en waarop ze zeer fier was.
Ze heeft Luc tot op het einde met de beste zorgen omringd.

De deur van de Mevrouw Courtmansstraat 22 stond altijd open. 
Christiane kon goed luisteren 
en ze was in de familie en elders mensen nabij, 
ook op de moeilijkste momenten in het leven.    

Christiane was een sterke vrouw, steeds hoopvol, enthousiast en optimistisch.
Ook toen ze in haar gezondheid getroffen werd.
Ze was ook erg sociaal, gul en gastvrij. 
Een tas koffie of thee was gauw gezet!
Ze was christelijk gelovig en altijd klaar om te helpen waar ze kon. 
Ze was erg geëngageerd in de parochie.

Ieder van jullie heeft herinneringen aan Christiane, 
uw mama, oma, familielid, vriendin, medeparochiaan, kennis … 
Laten we onze herinneringen de vrije loop, terwijl we luisteren naar
O divin redempteur van Charles Gounod.

pdf van deze tekst

Dankwoord namens de parochie

Beste Christiane,

Namens de parochie wil ik je bedanken voor alles wat je voor onze gemeenschap gedaan hebt.
En dat is veel. Heel veel! Veertig jaar lang!
Ongetwijfeld zal ik dingen vergeten, maar dat vergeef je me wel?

Je gaf catechese in de jaren dat jullie kinderen betrokken waren.
Je hebt je beste krachten gegeven aan ParoSol of Parochiale Solidariteit.

Je ging mensen bezoeken en helpen waar je ook maar kon. 
Samen met Luc was je vele jaren actief in de WG Derde Wereld,
eerst met Lucien Hoerée als voorzitter en later met Leo De Bie.

Je steunde voluit de missionarissen en lekenhelpers van onze parochie in de Derde Wereld. 
Je sloot aan bij de werkgroep Brody die zich inzet voor onze zusterparochie in Oekraïne.

Je was een barmhartige Samaritaan in hart en nieren.
Je hielp op de Herfstfeesten en je was lid van het clubje koffiedames die eens per maand koffie en thee schonk na de viering.
Met je caddy bracht je tasjes mee en je nam ze na afloop mee naar huis om ze daar af te wassen. 

Toen de kerkraad een vacature niet ingevuld kreeg, was je bereid om lid te worden tot men iemand gevonden had.
Je was al niet zo jong meer, maar er was een noodgeval en jij wilde wel inspringen.
Je hebt dat enkele jaren gedaan tot er vervanging kwam.

Al die taken waren je op het lijf geschreven.

Je was ook bijna elke zondag present in onze viering.
Je hield niet van abstracte theologische traktaten,
maar je las veel en je was verrassend bij de tijd.
Vrouwen mochten voor jou gerust voorgaan en gewijd worden.
Je was ruimdenkend en toekomstgericht. 

Christiane, je was een werkpaard.
Overal was je enthousiast, creatief en goedlachs.
En bescheiden. Het draaide nooit om jou, maar om de andere die je ten dienste stond. 

Je was indertijd ook lid van het Contactnetwerk en je kende heel veel mensen.
En je deed overal een klapke, een babbeltje.
Ook toen je je dagelijkse wandelingetjes maakte met Flacco. 

Wees maar zeker dat we je zullen missen!

Mia Verbanck

pdf van dit dankwoord