AAIGEM EN BURST DANKEN PASTOOR FONS VINCK
“ER LAAIT EEN VUUR OP IN MIJN HART !”
Twee schitterende dankvieringen in Aaigem en Burst tijdens het weekend van 29-30 augustus hebben 52 jaar dienst als priester afgesloten. Een gralijk dankwoord aan de werkgroepen liturgie van Aaigem en Burst, de bloemenverzorgers, de organisten en alle medewerkers. Een hartelijk dank aan alle aanwezigen, de mensen die wensen hebben gestuurd, de mensen die een gave hebben gedaan voor de zetel als attentiegeschenk
Ik heb gedurende die meer dan vijftig jaren leren geloven door het contact met mensen, vooral de mensen in crisis en de mensen in nood. Ook in mijn eigen diepe momenten zijn er mensen die mij uit de put getrokken hebben. Geloven is een wisselwerking tussen mensen. Het ging bij mij altijd om mensen te bevrijden, mondig te maken met de blije momenten, maar ook met momenten van twijfel, ondergang en miserie. Zoveel mensen en ikzelf zijn opgestaan vanuit dagen van pijn om grandioos nieuwe mensen te worden en elkaar niet los te laten.
De bijbel is voor mij en voor ons altijd een levensboek geworden, doorheen de tijden, wij hebben leren ‘lernen’: Gods woord doorlichten en de bijbel te maken tot een levensboek voor deze tijd en de toekomst: hoop voor morgen ! Wij hebben samen leren kerk-zijn.
Mensen met een hart, met verzoening en bekering zijn altijd mijn partners geweest doorheen de goede en kwade tijden. Wij hebben grandioze momenten meegemaakt in vieringen, in verdieping, in verkondiging, in het beleven van de vriendschap en de liefde. We laten elkaar niet los: maar er komt een tijd van zwijgen, van bezinning, van luisteren, van samen leven delen op een nieuwe manier. Jezus en zijn profeten zijn voor mij altijd een voorbeeld geweest, die mij hebben gesterkt en verdiept.
Ik ben zeker mijn vader en moeder dankbaar: ik heb geen broers of zussen, maar er zijn mensen die mij nabij blijven en die goud waard zijn. Gralijk bedankt aan mijn huisgenoten: Roger, Alfonsine, Liliane en Martine……Iedereen blijft in vriendschap, zonder voorbehoud, hartelijk welkom bij mij thuis voor een babbel en voor een verhaal. Ik wens jullie veel inzet en enthousiasme samen met pastoor Jan Coppens om ‘voesj te doen’ ! Kerk- zijn is nieuwe wegen gaan ! Het is jammer dat er geen receptie kon doorgaan omwille van de omstandigheden van covid 19. Allemaal gralijk bedankt !
Aan de onderkant van mijn miskelk staat geschreven: “Hij houdt ons samen één: de liefde van Christus !”
Fons Vinck
EMERITAAT – PENSIOEN PASTOR FONS VINCK: DANK
Op voorstel van vicaris Albert Van De Kerkhove loopt het mandaat van pastoor Fons Vinck tot en met 31 augustus. Hij gaat dus op emeritaat-pensioen op 1 september 2020. Hij werkte meer dan 30 jaar in Burst, meer dan 25 jaar in Aaigem en meer dan 10 jaar in Vlekkem als parochieverantwoordelijke.
Dit dankwoord werd uitgesproken op de laatste Parochieploeg Erpe-Mere welke hij meemaakte op 17 juni 2020 :
“In vroeger pastoorsbijeenkomsten – Fons weet dat – was het aan de oudste om de gastheer te bedanken of diegene die op emeritaat ging. Eigenlijk zou collega Patrick dat dus moeten doen want hij is de oudste.
We houden er aan je, op deze laatste vergadering als collega-in-officiële-dienst, oprecht te danken. Dat is beleefd, dat is waarachtig en – zoals je vaak zegt – heel menselijk. Het is niet de bedoeling van je curriculum vitae te overlopen, evenmin om veel wierook te zwaaien. Daar ben je niet mee gediend, weten wij. Maar ik kan me voorstellen dat – na zo’n lang – inzet (meer dan vijftig jaar priester!) het met jou iets moet doen deze nieuwe levensfase in te duiken.
Ik leerde jou kennen toen ik in Mere terecht kwam als jonge zondagsonderpastoor. Sporadisch kwam ik met jou in contact. Het was vooral mijn oom, pastoor Keymeulen, met wie je in het toenmalige dekenaat Lede samenwerkte. Je was – zo vertelde hij mij – gedreven om de samenwerking tussen tal van werkgroepen te bevorderen : doopcatechese, vormselcatechese en bovenal Bijbelse vorming. Vorming heeft je altijd nauw aan het hart gelegen! Het Bijbels Leerhuis – waar ikzelf een tweetal jaar aan deelnam – was lange tijd één van je geesteskinderen. Altijd leerde ik bij! Joods gefundeerd, hedendaags geactualiseerd waren je sterke kanten. Ooit vertelde ik je dat je een goede prof op het seminarie zou zijn!! Dat blijft gemeend. Vorming was/is voor jou werken aan de toekomst. We weten dat je onvoorstelbaar belezen bent, veel inzichten hebt en deze graag wil delen. We hopen daarop, in de toekomst, verder een beroep te mogen doen.
Jij was trouwens één van de architecten om in de dekenale stuurgroep destijds, Erpe-Mere (naast Lede) als een aparte entiteit te zien. Dat heeft ongetwijfeld in het bisdom bijgedragen om Erpe-Mere bij Aalst te laten aansluiten, eenmaal Lede geen dekenij meer was. Het ‘weerbarstige’ Erpe-Mere kan niet beter huizen dan in het van oudsher “weerbarstige” Aalst.
Het opnemen voor de pastorieën en kerken van Erpe-Mere vanuit het Centraal Kerkbestuur appreciëren we ten zeerste. Je kent de wetten en procedures tot in het detail, je beseft dat we deze nauwgezet dienen te volgen en roept ons daar – nu en dan – toe op. Je gemeende appreciatie voor de vele vrijwilligers in de diverse kerkfabrieken raakte me telkens. Het kwam, elke keer, recht uit je hart.
Dank voor je meedenken over de toekomst. We delen – denk ik- dezelfde visie- al verschillen we soms in de aanpak ervan. Maar je liet die ruimte en vrijheid. Je zorg voor de kleinere gemeenschappen is dezelfde als de mijne, ook al moeten we vaak – meer dan ons lief is- tegen de stroom invaren. Ik ben nieuwsgierig hoe daarover in het verdere contact met onze nieuwe bisschop Lode zal gecommuniceerd worden.
Deze bedanking wordt ongetwijfeld aangevuld door de mensen van de gemeenschappen waar jij verantwoordelijk voor was : Aaigem, Burst en Vlekkem.
In ieder geval, collega Fons, zal je, meer dan voorheen, tijd hebben om te lezen. Dit geschenk vanuit onze parochieploeg kan daar toe bijdragen.
Merci, Fons, in naam van ons allen!!
Pastoor Jan, mede in naam van de Parochieploeg Erpe-Mere en onze gemeenschappen
