MARIA-TEN-HEMEL-OPNEMING
“Waar woont God?” vroeg de rabbijn Mendel aan 7 geleerde mannen. Die verstandige kerels lachten en zeiden :”De wereld is toch vol van Gods heerlijkheid”. De rabbijn beantwoordde dan maar zelf zijn vraag : “God woont daar waar je Hem binnenlaat”. Enkel wanneer wij met de ons vertrouwde wereld heilig omgaan, helpen wij binnen onze schepping God aanwezig stellen”.
Zo iemand was Maria op uitmuntende wijze. In al haar eenvoud stond zij open voor het onverwachte, dé Onverwachte en maakte zo een nieuw begin van de Schepper met deze aarde mogelijk. Meer dan wie ook ervaarde zij geloof niet als het resultaat van een menselijke zoektocht maar als een ontmoeting met God die op ons afkomt, naar ons toekomt. De meest markante manier waarop Hij dit deed was in de mens, Jezus van Nazareth. In geen enkele andere godsdienst vinden wij dit terug. De Onnoembare, de Eeuwige wendt zich tot ons op ònze wijze, namelijk op een menselijke wijze, in vlees en bloed. Dit is een onvoorstelbare gedachte. Zo komen wij uit bij Maria zonder wiens ja-woord – zelfs de Schepper – machteloos stond. Haar plaats is noch min noch meer : moeder zijn van de Mens die op de meest unieke wijze de gestalte was van God zelf. In dat proces van godsontmoeting bekleedt zij een onnavolgbare plek.
Geen wonder dat de kerktraditie haar reeds zeer vroeg in de rij zet van de grote Bijbelse vrouwen als Sara, Rebekka, Ruth … Geen wonder dat wij haar feest vieren waarin onze traditie zegt dat ze met lichaam en ziel in de hemel is opgenomen. Natuurlijk is dit geen louter historische mededeling maar een uitdrukkelijke manier om haar te huldigen en haar unieke en enige betrokkenheid op God in de verf te zetten.
Niet verwonderlijk dat Lucas haar in zijn verhaal over de Messias krachtige woorden in de mond legt over heersers die hun troon kwijt raken en geringen die worden verheven, over rijken met lege handen en hongerigen overladen met gaven. Dit Magnificat is geen zoet Marialiedje, maar een krachtig protest tegen elk onrecht, een diepe verontwaardiging over elke verknechting!
Elke overtrokken Mariaverering waarbij men haar benaderd als een bijna “godin” zou haar niet zinnen. In wat over haar verteld wordt bleef ze het liefst op de achtergrond. In de coulissen maar niet afwezig!! Zoals je van elke moeder verwacht. Zij ontvangt haar status van haar Zoon en niet omgekeerd! Op alle cruciale levenspunten is zij bij Hem aanwezig : bij de geboorte (nogal wiedes), in de tempel, bij het eerste teken in Kana, onder het kruis, bij Pinksteren, de geboorte van de Kerk … Daarom voelen wij haar zo vaak dicht bij ons. Op de kruispunten van ons bestaan, in onze vreugde en ons verdriet, bij onze tegenslag en ons geluk, bij onze pijn en de ondraaglijke lichtheid van ons bestaan. Daarom weten wij ons door haar – zoals een goede moeder – geruggesteund. Bovenal blijft zij voor ons een mens die niet vanuit haar eigen denken op zoek gaat naar God, maar die openstaat voor het komen van God. Daarmee zitten wij terug bij de kern – ons uitgangspunt. In ons geloof moeten wij niet te hard zoeken naar een God die aan onze normen en beelden voldoet, maar mogen wij openstaan voor een Iemand die naar ons toekomt.
Moge in deze ontmoeting ons antwoord zijn als dat van Maria : “Mij geschiede naar uw woord”.
Pastoor Jan (in naam van de collega-priesters Fons en Patrick, diaken Etienne, parochie-assistente Ann en de ganse parochieploeg van Erpe-Mere)
