In de week na Pasen was er tijd om wat rust te nemen en ik trok voor vier dagen naar het Zwarte Woud. Voor mij een onbekende streek maar al vaker door vrienden en kennissen aangeraden om eens naar toe te gaan. In deze onrustige tijden op het wereldtoneel nam ik liever geen vliegtuig, je weet maar nooit of je wel op tijd terug kan. Een uitgelezen moment dus om eens naar ‘das Schwarzwald’ te trekken. Een stralende lentezon zorgde er mede voor dat het zeer geslaagde vakantiedagen werden. Een bezoek aan de plaatselijk toeristische dienst leverde een rijke schat aan te bezoeken plekken. Eentje had ik zelf bij aankomst al ontdekt: deze uitkijktoren boven op de heuvel op wandelafstand van mijn hotel. Zulke uitkijkplaatsen hebben me altijd al aangetrokken. Net zoals kerktorens die je naar boven brengen en een prachtig uitzicht over een dorp of stad opleveren. Het vergt eerst een behoorlijke inspanning net zoals stijgen in de bergen maar de beloning is vaak een schitterende uitzicht. Ook hier vanop deze uitkijktoren, kreeg ik de eerste morgen al een voorsmaak van de nabije omgeving. En die was veelbelovend. Onwillekeurig denk ik aan een lied van Ramses Shaffy: Sammy. Het eerste refrein luidt: ‘Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy, want daar is de blauwe lucht.’. De ochtendlucht was ook hier staalblauw. Het lied eindigt hoopvol: ‘Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy, er is er een die van jou houdt’. Het is helemaal geen religieus lied en toch. Het is een aansporing voor de bange, verlegen en gebogen lopende Sammy om te veranderen. Om zijn blik naar de anderen en naar boven te richten. Want er is er één die van hem houdt. In deze paastijd mogen we dat nog meer dan anders ervaren dat Hij van ons houdt en ons nieuw leven aanzegt. Kijken maar…
