Als ik ergens een toren zie, bekruipt me de goesting om hem te beklimmen. Het was deze zomervakantie niet anders. Op het grondgebied van La Souterraine (Frankrijk) staat deze ‘Tour de Bridiers’. Het is een overgebleven donjon van een kasteel waarvan ik u de verdere geschiedenis bespaar. De gemeente stak er ooit een nieuwe wenteltrap in zodat je boven op het platform kunt komen. Van hieruit heb je een magnifiek uitzicht van 360°. Als je de streek niet kent besef je ook nauwelijks wat er te zien is. Welke plekken en dorpen liggen er aan en voorbij de horizon? Dan is het handig als er een paar panoramische borden zijn. Zij geven weer wat het landschap je allemaal te bieden heeft. Een betere naam is ‘oriëntatietafel’. Een tafel die je helpt om je te oriënteren, om plekken of gebouwen te herkennen in de juiste richting. Je vindt ze in allerlei materialen, al dan niet in kleur. Een prachtige uitvinding om thuis te komen in het landschap dat zich aan jou ontvouwt. Als je niets hebt om je op te richten, te oriënteren is een kompas een onmisbaar instrument. Daarmee vind je zonder probleem waar het noorden ligt en dus ook alle andere windstreken zoals het oosten, de Oriënt. Je oriënteren betekent oorspronkelijk je richten naar het oosten. Zo werden de oudere kerken uit vorige eeuwen gebouwd met de koorzijde in oostelijke richting. Daar komt de zon op, symbool voor Christus, licht voor de wereld. Het was een uitnodiging om je in gebed te richten tot God, tot Christus. We staan aan het begin van een nieuw pastoraal werkjaar. Waarop oriënteren we ons vandaag? Is het nog steeds die Christus of lopen we andere sterren achterna?
