Afgelopen weken trakteerde de natuur ons op mooie lentedagen en dat nodigde me uit om de benen te strekken en een fietstocht te maken. Ik hoef maar amper één kilometer te rijden en ik zit al tussen weiden en velden. Wat hoger, achter het Universitair ziekenhuis heb je daarenboven een prachtig zicht. Links zag je het strakke patroon van aardappelruggen; rechts deze akker die net klaargelegd was in brede bedden. Het sproeisysteem stond al klaar om te toekomstige planten van het nodige water te voorzien. Dat was wel nodig na twee volle weken zonder regen. Een stuk verder op mijn rit was een boer zijn veld aan het ploegen tot grote jolijt van vele vogels op zoek naar lekkere regenwormen in de vers omgewoelde grond. Ik ben steeds getroffen door de aanblik van zulke akkers in het voorjaar. De met zorg klaargelegde grond om te kunnen zaaien of planten. Het vertelt me over de toewijding, de passie van een land- of tuibouwer, de uren werk en het geduldig wachten maar ook over het geloof in de groeikracht van het zaad. Geen wonder dat Jezus vaak sprak over het zaad van het Woord dat al dan niet in goede grond valt en veelvuldig vrucht kan dragen. Leggen we met eventueel zorg als deze landbouwer de grond van ons hart klaar om zijn Woord te ontvangen? Om het in ons tot volle wasdom te laten komen? Probeer het maar en zie wat zijn Woord in ons bewerkt…
