De Chiro van Anderlecht was de laatste tien dagen van juli op kamp in Saint-Cecile, aan de Semois, dicht bij Florenville. Zeven jaar terug waren we daar al eens te gast. Een mooi terrein naast het plaatselijk voetbalveld, aan de rand van het bos. De laatste vier dagen bracht ik bij hen door. Het kampthema vertelde de avonturen van een ruimtevaarder die op een planeet gestrand was na een defect aan zijn raket. Elke ochtend en avond kwamen we meer te weten van het verhaal. Een van de mooie momenten voor mij is ’s avonds voor de kleinste even gaan zingen met mijn gitaar. ‘Goede avond speelman’ is een klassieker aan het worden en bij elke strofe komt een muziekinstrument aan bod, ook dezen die de kinderen bespelen maar niet mee hebben op kamp. Het droge weer zorgde ervoor dat we geen kampvuur mochten maken maar met enige creativiteit werd een mooi alternatief gevonden. De toneeltjes en de dansnummers konden tot 22u doorgaan omwille van de buren. Daarna zongen we gewoon verder zonder geluidsversterking met al wie zin had van de oudsten en de kookploeg. ’s Anderendaags volgde de afbraak en wachtte in Neerpede een enthousiast onthaal door de ouders en alle sympathisanten. We kijken al uit naar volgend jaar.
