We zitten al een week ver in de maand september en dan kijkt menig Anderlechtenaar uit naar de komende jaarmarkt. Sinds het verbod in het Brussels Gewest om nog dieren op een markt te verkopen of tentoon te stellen is de interesse wel sterk verminderd. Deze jaarmarkt is verbonden met de figuur en het feest van Sint-Guido, die als patroon van veehouders en landbouwers al eeuwen wordt gevierd.
Veertien jaar terug was het groot feest met de vieringen rond het millennium (1012-2012). Het kerkelijk platform voor het Sint-Guidomillennium, onder leiding van Jan Claes, toen pastoor in de Sint-Guidoparochie, gaf toen een klein boekje uit met als titel Guido van Anderlecht. Een Spirituele Impuls voor Vandaag. Daarin een stukje over ‘Guido, de solidaire mens’.
In een tijd waar solidariteit meer dan nodig is, wil ik dat aspect van Sint-Guido graag nog eens in herinnering brengen. Zijn levensbeschrijving verhaalt hoe hij zijn brood deelde met de behoeftigen, met hen deelde wat hij voor zichzelf uitspaarde.
‘De hongerigen spijzen’, het eerste van de zeven lichamelijke werken van barmhartigheid is samen met de dorstigen laven en de naakten kleden, voorzien in wat levensnoodzakelijk is: oog hebben voor de basisnoden van de medemens. In de tijd van Sint-Guido was in onze streken honger voortdurend aanwezig en zijn brood delen met de arme was veel meer dan het delen van zijn eigen overvloed. Hij roept ons op oog te hebben voor die basisnoden, ook vandaag. Misschien lijkt dat in onze consumptiemaatschappij niet meer aan de orde, maar de armoedecijfers in ons land stellen ons allesbehalve gerust: het aantal mensen dat hulp zoekt in centra met voedselbedeling blijft stijgen. Verschillende plekken in onze gemeente Anderlecht bieden zo’n aanbod. Meer nog dan het aangeboden voedsel is de ontmoeting met en de begeleiding van degene die hulp komt vragen belangrijk. Achter elke vraag zit een verhaal, een geschiedenis van een concrete mens. Het levengevende ligt niet in de eerste plaats in het inspelen op de nood aan voedsel maar wel in het contact, de band die ontstaat tussen mensen. De mens zien als mens en hem niet reduceren tot zijn noodsituatie. Het gaat dikwijls om herstel van relatie, om verbinding maken. Zo kom je tot barmhartigheid die leven geeft.
In het jaar van barmhartigheid werden we door de paus opgeroepen om de werken van barmhartigheid opnieuw te ontdekken. Om onze eigen verantwoordelijkheid als leerling niet te ontlopen maar wakker en attent te zijn voor wie uit de boot vallen.
Om het niet te vergeten werd in 2012 ter gelegenheid van de millenniumfeesten, het Manifest geschreven, gespiegeld aan de Bergrede van Jezus. Ik laat het graag nog eens klinken hier:
Iemand zei:
Ik heb honger en hij antwoordde: hier kan je leren vissen.
Een ander zei: ik heb dorst, en hij antwoordde: kijk de pijl wijst naar de bron.
Een derde zei: ik ben vreemd, en hij antwoordde: leer met hen de stad en mensen kennen.
Een volgende zei: ik ben naakt en hij antwoordde: ginds kan je leren weven.
Maar toen iemand zei: ik ben eenzaam en heb kou, toen ging hij zitten, ontstak vuur, en praatte lang, van man tot man, stond toen weer op en zei hem dan: ik stuur je weer alleen op pad, ga nu naar het kruispunt, en kies je eigen weg. Ik wacht op je terugkeer, hier zo, bij dit vuur. Want een mens is altijd alleen, maar hij mag nooit eenzaam zijn. En bijna alles kan je leren, maar warmte geven kan je pas als je ze ook ervaren hebt.
En tot zolang in deze stad, in deze wereld mensen honger en dorst lijden, ontheemd of zonder waardigheid, tot zolang wil ik waken bij dat vuur, wil ik met hen hongeren en dorsten, zal ik met hen wenen. En door mijn tranen heen wil ik opstaan en opkomen wil ik huilen en schreeuwen, van honger en dorst naar gerechtigheid. Voor brood voor allen, dagelijks brood, voor een thuis en voor menselijke waardigheid.
Naar het voorbeeld, de inkeer en de strijd van zovelen voor ons en van Sint-Guido (Marc Berghmans)
Van harte welkom op 15 september voor de tweetalige eucharistie waarin we Sint-Guido zullen vieren samen met het Broederschap van Sint-Guido.
Met dank aan het kerkelijk platform voor het Sint-Guidomillennium onder leiding van Jan Claes en hun publicatie Guido van Anderlecht. Een Spirituele Impuls voor Vandaag en het Pelgrimsboekje bij het Jubeljaar van Barmhartigheid,
Pastor Guido
