Aswoensdag: Tijd om Ruimte te Maken
Aswoensdag opent een deur.
Een deur naar veertig dagen waarin we worden uitgenodigd om stil te vallen, te herademen en opnieuw te kiezen voor wat écht leven geeft. De as die op ons voorhoofd wordt getekend, zegt niet alleen “Gedenk dat je stof bent”, maar ook: “Laat God opnieuw beginnen in jou.”
As is geen symbool van wanhoop.
Het is het begin van vruchtbare aarde.
Vasten: Ruimte maken voor God
Vasten is geen wedstrijd in minder eten of strenger leven.
Het is een oefening in ruimte maken — in lichaam, geest en hart.
Ruimte in ons lichaam
Door eenvoudiger te leven, door minder te grijpen naar wat we gewoon zijn, herinneren we ons dat we niet leven van brood alleen.
Elke kleine soberheid opent een stukje vrijheid:
vrijheid van gewoonte, van haast, van overdaad.
Ruimte in onze geest
We leggen even het lawaai neer.
Minder schermen, minder ruis, minder moeten.
Meer stilte, meer luisteren, meer aandacht.
In die leegte kan iets nieuws groeien — een gedachte, een inzicht, een gebed.
Ruimte in ons hart
De vastentijd vraagt niet alleen om minder, maar ook om méér.
Meer mildheid.
Meer tijd voor wie alleen is.
Meer aandacht voor wie tekortkomt.
Meer delen — niet van onze overschot, maar van onszelf.
Want ons hart wordt groter naarmate we het gebruiken.
De Woestijn Zal Bloeien
De veertigdagentijd lijkt soms op een woestijn:
een plek van dorheid, stilte, zoeken.
Maar de Schrift belooft: “De woestijn zal bloeien.”
Waar wij ruimte maken, kan God iets nieuws laten groeien.
Waar wij loslaten, kan Hij ons vullen.
Waar wij stil worden, kan Hij spreken.
Op weg naar Pasen
Aswoensdag zet ons op weg naar het grote feest van Pasen —
het feest van nieuw leven, van verrijzenis, van hoop die sterker is dan dood.
Maar wie wil vieren, moet eerst durven voorbereiden.
Durven kijken naar wat vastzit.
Durven kiezen voor wat bevrijdt.
Veertig dagen lang mogen we oefenen in eenvoud, in stilte, in liefde.
Niet om beter te zijn, maar om meer beschikbaar te worden.
Niet om onszelf te bewijzen, maar om God ruimte te geven.
Een Tijd van Ingetogen Vreugde
De vastentijd is geen sombere periode.
Het is een tijd van zachte vreugde —
de vreugde van iemand die weet dat er iets moois groeit,
nog onder de grond, nog onzichtbaar,
maar onstuitbaar.
Moge deze veertig dagen een tijd zijn
waarin jouw woestijn mag bloeien,
waarin jouw hart wijder wordt,
waarin jouw leven lichter wordt,
en waarin God opnieuw mag beginnen in jou.
