De komst van de lente
Op 21 maart begint de lente, een mooi, verfrissend en kleurrijk jaargetijde. De lente is een tijd van groei en bloei, van verlangen naar aangenaam weer en een zich vernieuwende natuur. In huis moet de schoonmaak gedaan worden, en buiten zien we de knoppen aan de bomen zwellen en de mensen komen vrolijker naar buiten. Kortom, nieuw leven in allerlei vormen.
Wintermoeheid en verlangen naar nieuw leven
Bij onszelf groeit de wintermoeheid. Onze reserves raken opgebruikt en er moet nieuwe energie opgebouwd worden. We verlangen naar een aangenaam voorjaar. Dat heeft allemaal te maken met afsterven om tot nieuw leven te komen. Het is immers de tijd naar Pasen toe.
De natuur als uitnodiging tot dankbaarheid
Als je er oog voor hebt, valt er buiten veel te bewonderen. In de natuur komt het leven zomaar uit de grond. We kunnen in deze periode dan ook extra dankbaar zijn voor heel de schepping: aarde, water en lucht. Want dat is letterlijk en figuurlijk de grond van de zaak. Voor onze toekomst is het van levensbelang om zuinig te zijn op de natuur en er zorg voor te dragen.
Onze opdracht in de samenleving
Dit hoort bij de opdracht die de Heer ons geeft ten aanzien van de vraagstukken in onze maatschappij. Wat doen wij aan een samenleving die geen soberheid kent en wil? Elke veertigdagentijd zou iets moeten veranderen aan de publieke opinie. Vasten is een uitnodiging tot verdieping van ons leven, een woestijntocht. Bezinning wordt dan beziening: durven zien, leren luisteren, de zin van iets inzien, zicht krijgen op het probleem en er iets aan doen.
Halfvasten en carnaval
Over een goede week is het halfvasten. Halle maakt zich weer op voor daverende carnavalsfeesten. De maskers zullen opgezet worden zodat we aan de buitenkant even iemand anders lijken. Maar voor God hoef je geen masker te dragen. Eens de maskers weer zijn afgezet, wordt van de christen een verandering naar binnen verwacht.
De waarde van de mens
De vasten van de gelovige moet doen inzien dat de waarde van een mens veel belangrijker is dan de waarde van welke munt dan ook. Inzien dat Kato en Leo veel belangrijker zijn dan de euro. Zien wij de noodlijdenden in financieel, sociaal en geestelijk opzicht onder ons? Geeft de Kerk voldoende steun, blijheid en inspiratie? Gelukkig is er nog Broederlijk Delen dat ons uitnodigt om de kansarmen niet te vergeten.
Samen op weg naar Pasen
Samen zoeken naar het eigen gezicht van ons christen‑zijn en dat dan ook waarmaken, dat zou een boeiende veertigdagentijd kunnen zijn. Dat zou pas een bekering zijn, een innerlijke oppoetsbeurt. En dan kan het echt lente worden in jouw leven en in de Kerk.
Mochten we allen met een vernieuwd hart verder op weg gaan naar Pasen, naar het nieuwe leven.
