Dinsdag 9 december kwamen we ’s avonds samen in de Sint-Pieterskerk voor een adventsbezinning. Het is inmiddels een mooie jaarlijkse traditie geworden. Luisteren wordt afgewisseld met zingen.
Dit jaar was Peter Vande Vyvere, broer van diaken Bart van Pittem, spreker.. Hij is bisschoppelijk gedelegeerde voor bisdom Gent , verantwoordelijk voor Caritas en diaconie. Hij reikte ons mooie bespiegelingen aan, om over na te denken of in actie te komen. Ik probeer er enkele samen te vatten.
Welzijnszorg – waarom
In de advent staat in de kerk Welzijnszorg centraal, de zorg en aandacht voor mensen die kampen met armoede. Het blijft nodig in een welvaartsmaatschappij die vooral op winst, consumptie en prestatie gericht is, een meritocratie. Een grote groep valt uit de boot om allerlei redenen, ziekte, handicap, werkloosheid, eenzaamheid, uitsluiting... Als gelovige mogen we er niet aan voorbijgaan. Paul Schreurs, erebisschop van Hasselt stelt: elke christen zou één persoon in armoede als vriend moeten hebben.
Le dieu qui ne compte pas
Het is de titel van een boek van een Frans theoloog en Jezuïet Etienne Grieu. De titel heeft een dubbele betekenis. Gaat het over God die niet meer meetelt in deze maatschappij, God doet er niet meer toe.. We zijn nogal bekommerd om het welbevinden van onszelf. Of gaat het erom dat God niet rekent en telt, geen voorwaarden stelt om je als mens te waarderen. Voorbeelden van dat laatste vinden we voldoende in de bijbelse verhalen waar ook Jezus kiest voor kwetsbaren,. Er zijn de smekelingen die appèl op Jezus doen, vragen om genezing, herstel ..Er zijn de uitgeputte mensen die zich bij de situatie hebben neergelegd en vooral warmte nodig hebben en er zijn de bezetenen die wanhopig strijden voor menselijkheid. Jezus roept zijn apostelen en ons op tot solidariteit met hen.
Leren van en boodschapper zijn
Mensen die armoe, lijden, gemis kennen kunnen ons veel leren, stelt Grieu. Sommigen blijven geloven dat het ooit keert, ze hebben een groot vertrouwen, blijven geloven. Ze verlangen wel naar herstel. Ze kijken ook anders naar de realiteit, zien scherper waar het fout loopt. Zijn milder in oordeel. En ze kennen de lijdende Christus omdat ze zelf al diep zaten. Sommigen hebben ook al de ervaring van verrijzenis meegemaakt, terugkeren uit het diepste dal, weer leven zien of krijgen. Door hen zien we misschien in dat het leven niet bestaat uit enkel succesverhalen. Mochten wij, gelovigen, adventsmensen zijn voor hen. Boodschappers zijn van heil, van begrip en mededogen. Waar we kunnen licht en warmte geven, pelgrims van hoop zijn.
Daarom werd er ook afgesloten met een ‘solidair soepje’ voor Welzijnszorg.
Gerda M.
