In Haasdonk is er nog steeds groot verdriet. Omwille van het wegvallen van de zondagsviering, na de vergroting van onze parochie. Die pijn kunnen en willen we niet wegnemen. Toch blijft Haasdonk niet moedeloos in de put zitten. Men heeft ondertussen met stijl dankbaar afscheid genomen van priester Johan Van Daele. Schoolkinderen zochten met hun juffen de kerk op rond Lichtmis. De kerkraad blijft haar verantwoordelijkheid nemen om het dagelijks geopende kerkgebouw te onderhouden. Het koor Pro Musica blijft beschikbaar voor de vele uitvaarten en neemt, met Samana en zelfs met steun van de plaatselijke cultuurraad, het voortouw om te streven naar blijvende liturgische momenten. Onder meer langs een tweemaandelijkse gebedsdienst op vrijdagavond, die diaken Marc Van Raemdonck zal voorgaan. En dan hebben we nog niet gesproken over de dopen, de eerstecommunieviering, de huwelijken. Een gans blijvend kleurenpalet aan vieringen.
Maar niet meer op zondag. Spijtig, daar zijn we het over eens. Ook hier blijft Haasdonk echter niet bij de pakken zitten. Heel wat kerkgangers zoeken en vinden een nieuwe thuis: in Beveren en Kruibeke, of in Zwijndrecht, en zelfs in het verre Kieldrecht worden ze gesignaleerd. Anderen hebben nog wat tijd en een duwtje nodig. Of een lift.
Haasdonk heeft pijn maar houdt toch vol. Chapeau.
Pastoor Patrick
